2010

Het einde van het jaar 2010

De afgelopen weken is er sneeuw gevallen, ontzettend leuk voor de hondjes en ook ik geniet er ontzettend van. Weer mooie foto’s gemaakt, die kun je vinden bij de foto-albums. Het opvriezen zorgde er wel voor dat ik mijn ijzertjes weer onder de schoenen moest doen, want anders lag ik bij ieder rukje languit gestrekt. 
De katten vonden het minder geslaagd, die hadden natuurlijk al snel koude pootjes en waren snel weer binnen. 

Mijn derde kennelnaam is eindelijk goedgekeurd, dus binnenkort wordt deze site overgezet naar een nieuwe naam. 
Het is geworden: of Pambazuko. Dit is Swahili voor ochtendgloren. Ik heb de keuze gemaakt om niet met Kyara te gaan fokken. Ze is nu zo vrolijk en weer helemaal haar oude ikje geworden na de behandelingen door de ostheopaat, dat ik behoorlijk ben gaan twijfelen of het wel goed was voor haar. Ze heeft ook nog een vergroeide lendenwervel, waarvan ik geen idee heb wat de gevolgen kunnen zijn. En ze liep al tegen de vijf jaar. Uiteindelijk heeft ze zelf ook meegeholpen om een keuze te maken, ze is gewoon niet op tijd loops geworden en dan kun je nog zoveel willen, de natuur laat zich niet dwingen. 
Ik doorloop nu maar de gewone cyclus van de cursussen KK1 en KK2 en misschien wel verder. En me verder verdiepen in alles wat met het fokken te maken heeft. Dat nestje komt wel, maar nu nog niet. Wel alvast rondkijken voor een goede combi. 

Eerste Kerstdag gezellig doorgebracht met de familie. Volle bak met 5 honden en 8 mensen. Hummer en de dames maar buiten laten kennis maken, is wat meer ruimte om te rennen en te springen. Daarna ging het prima in huis. 
Op Tweede Kerstdag had ik een wandeling willen maken met vrienden, maar Tisha had haar voetzooltjes kapot en dat moest natuurlijk eerst herstellen. De soep smaakte er niet minder om. 

Daarna een weekje vrij om even weer nieuwe energie op te doen en Tisha in de gaten te houden. Die moet helemaal niets van vuurwerk hebben. Zolang het nog op de achtergrond knalt is het prima te doen, maar ze raakte behoorlijk in paniek toen de knallen luider en dichtbij kwamen. Ik had al mijn kracht nodig om haar vast te kunnen houden en dat terwijl ze gewoon keurig naast me liep met een slap lijntje toen het wat zachter knalde. 
Op oudjaarsdag haar BachRescue gegeven en ik moet toegeven, het heeft behoorlijk goed gewerkt. Ze lag heerlijk relaxt te wezen en naar de lamp te staren. Wij zingen: ik zie een ster…hij staat nog ver….Beetje van de wereld. Op het moment surpreme was ze wel wat aan het trillen, maar verder eigenlijk niet. Prima te doen dus. 
Ik was samen met een paar vrienden naar buiten gegaan om de buurtjes de hand te schudden. De anderen blijven dan bij de honden, want ze houden zelf ook niet zo van vuurwerk. Ik was nog even bij de konijnen wezen kijken, toen ik werd gewaarschuwd dat Kyara volledig in paniek was geraakt. Er waren drie behoorlijke knallen geweest, bommen als het ware, en die trilden behoorlijk door. Daar houdt Kiertje niet van, dus die schoot in de stress. De aanwezigheid van het vrouwtje en een aantal druppel B-R brachten haar redelijk snel weer tot rust. 

Nou alleen even een nieuwe autosleutel halen, want je gelooft het echt niet. Toen ik Kyara tot rust moest brengen, ben ik blijkbaar op mijn autosleutels gaan zitten en nu is die ernstig verbogen. Gelukkig heb ik nog een reservesleutel. 

De dames en ook ik hebben geslapen als een tierelier. Vanmiddag zijn we gezellig wezen wandelen in het bos. Kyara ging helemaal los en Tisha rende er uitgelaten achter aan. Genieten weer. 

 

 De allerbeste wensen voor 2011!!


BRRRR

Het was koud vandaag in Zwolle. Tisha deed vanavond examen en is geslaagd voor GG-B. Gelukkig mocht ze een jasje aanhouden. Liggen in de sneeuw deed ze niet, dus de ligoefeningen maar zittend gedaan. Is even niet anders. 
Ik was ondertussen helemaal verkleumd en mijn tenen waren net ijsklompjes. Tisha lag uiteraard lekker ingepakt in de auto te wachten op de resultaten. 

Thuisgekomen eerst maar eens een extra zeil over het konijnenhok gegooid. Vannacht wordt het nog kouder en zo dik zijn die vachtjes nog niet. Ook maar even wat extra hooi en stro in het hok gedaan. Het water was deels bevroren, maar daar zoek ik komend weekend wel een oplossing voor.

GG-examens

Vandaag hebben Tisha en Kyara meegedaan aan de examens. Tisha deed het keurig netjes voor haar doen. Tot mijn grote verrassing ging ze zelfs zitten tijdens het volgen. Wel een beetje inwerken van mijn kant, maar het ging eigenlijk best goed. 
Bij de vakoefening ging ze helaas te vroeg liggen. Het volgen ging niet helemaal goed, maar beter dan ik van haar gewend ben. De voor- en achterlangs vond ze minder geslaagd, vreemde hondjes zijn niet haar ding zonder haar grote zus erbij. 
Gelukkig heeft de organisator wel gevraagd of ze op het veld naast ons niet de schietoefening wilden doen (IPO). Tisha wil dan helemaal niets meer doen. 

Kyara maakte er weer een feestje van en op een gegeven moment heb ik haar echt maar even aangepakt. Ze deed het aport niet, kon het vak op de terugweg niet vinden, vond de pionnen erg leuk etc etc. Herkansing in februari. 

De foto’s vind je op de foto-pagina.

Helaas kon ik het einde van de examens niet meemaken. Mijn werk belde, de monteur was vrijdag niet komen opdagen, dus moest chef DIV zelf verschijnen om de fax te programmeren. Knap klunzig. De honden mooi mee naar binnen genomen, die lagen lekker naast me, terwijl ik met de fax zat te prutsen. Af en toe een nieuwsgierige collega weggeblaft, geknuffeld door liefhebbers van het ras en vooral mij even gezelschap gehouden. Na anderhalf uur was de klus geklaard en konden we weer naar huis. Hopelijk is het netwerk na zijn onderhoudsbeurtje weer opgestart en hebben ze de fax niet nodig gehad. 
De resultaten zijn meegenomen door de GG-instructeur en ik was zo nieuwsgierig dat ik ze alsnog heb opgehaald vanavond. 

De koppeling tussen de konijnen is goed verlopen. Helaas ontsnapt Jasmijn uit de buitenren, dus mogen ze niet naar buiten. Wel een beetje krap, maar dan leren ze elkaar kennen.  Ondertussen een overdekte buitenren besteld, die komt met een beetje geluk begin volgende week, dan hebben ze weer wat meer ruimte. 

Mijn auto is weer gerepareerd. Broerlief lag onder de auto, ik gaf de gereedschappen aan. Was het verkeerde model startmotor, maar toch pastte het. De auto start weer als een zonnetje. Vervolgens nog even nieuwe voorbanden gehaald, want de oude waren dringend aan vervanging toe. Olie bijgevuld, koelwater aangevuld, door de wasstraat gehaald. Helaas daardoor een dodehoekspiegel verloren, zag hem rondzeilen. De andere was in veiligheid gebracht, maar koos een andere richting vandaag op de snelweg. Morgen maar nieuwe halen.

Nu twee vermoeide honden op de bank (niet lichamelijk, maar wel geestelijk) en een kat, waarvan de jaren beginnen te tellen, naast me, nog even een glaasje wijn, hondjes laten plassen en dan slapen.
 


Koppelen

Helaas is door een spraakverwarring helaas mijn auto nog niet gemaakt, maar met een beetje geluk en een handige broer gaat dat dinsdag gebeuren. Ik heb een steeds grotere hamer nodig om de boel weer aan de praat te krijgen. Dus morgen maar met de bus naar het werk, heb ik eerder gedaan, dus zou geen probleem moeten zijn. 

Vrijdag ben ik met mams naar de KreaDoe geweest. Heel veel kraampjes, maar niet echt nieuwe technieken of leuke workshops. Netjes binnen mijn budget gebleven. Het helpt wel als je van te voren even die overvolle bakken met leuke spullen bekijkt die je thuis hebt staan :-)
En sommige dingen zijn echt absurd duur, dus helaas voor hen, daar ga ik niet in mee. 

Zaterdag was het ook weer lekker druk. Eerst ‘smorgens een extra training met de hondjes. Ze deden bijzonder goed. Kyara had nog iets leuks en zonder boos te worden begreep ik weer waarom humor 1 van de eigenschappen van een RR-eigenaar moest zijn. Met het apporteren maakte ze er een feestje van en na een aanmaning van mijn kant hield ze het helemaal voor gezien. In plaats van te apporteren liep ze regelrecht naar de hondentent en bleef daar staan. Iedereen in een deuk en kun je dan nog boos worden??? Nee dus…

Maar over het algemeen ging het als een tierelier en heeft mijn ‘training’ afgelopen week behoorlijke vruchten afgeworpen. Tisha heeft altijd de neiging om een beetje achter te lopen en dat heb ik deze week niet toegestaan. Keurig met de kop voorbij mijn knie moesten beide dames meelopen. Deze week nog maar even volhouden. Misschien doen ze het tijdens het examen dan ook goed. 

‘sMiddags met behulp van de buurman (startmotor aantikken) richting HUS Brutus gereden samen met Stampertje om Jasmijn te ontmoeten, een vrouwelijke hanghoor van ca. 2 jaar. Na wat onderling geknok  beide konijnen in 1 hokje geduwd en meegenomen. Althans dat was de bedoeling, want we kregen de motor niet meer aan de praat. Gelukkig kwam een vriend langs die ook nog eens monteur was en die heeft de startmotor weer aan de praat gekregen. Afgelopen avond regelmatig in het hok gekeken en vannacht af en toe wat gestamp gehoord, maar volgens mij hebben ze het bijgelegd en wordt het een prima koppeltje. Met pit, maar daar hou ik wel van. Ze aten tevreden samen van een witlofje en liggen lekker tegen elkaar aan. Uiteraard kan het nog mis gaan, maar volgens mij heeft Stampertje een nieuwe vriendin. En heb ik weer een goede daad verricht door een afdankertje (uit een slechte verzorging) een goed huis te geven.

Vandaag zou ik weer met de hondjes trainen, maar helaas rochelde mijn auto alleen maar voordat hij aansloeg. En dat vertrouw ik nu niet meer, dus zij mochten thuis blijven en ik op de fiets naar het Engelse Werk. Lekker getraind, even bij de andere groepen kijken en toen weer op huis aan. Met de beide honden afzonderlijk een rondje gefietst. Kyara liep lekker door voor haar doen, maar Tisha had er echt geen zin in. Maar aan het einde van de lijn moet ze net zo hard lopen als wanneer ze naast me loopt, dus snappen doe ik het niet. 
Nu liggen ze lekker te slapen op de bank en ik ga zo even kijken hoe laat de bus morgen gaat…..


Trainen, gas en starten?

Kyara en Tisha zijn bezig met het trainen voor het landelijk examen GG. Nou zijn we al een tijdje gezellig aan het trainen, maar ik vond het wel weer tijd om het een keertje serieus aan te pakken. Kyara is gelukkig weer in haar goede doen, wat automatisch betekent dat ze als een clowntje tekeergaat. Volgen…wat is dat… en vakoefening: leuk die pionnetjes en vrouwtje hier heb je alvast de riem. Tisha laat het allemaal maar over zich heenkomen…sukkelt wat achter me aan en schrikt van ieder apart geluidje. Ach…we vermaken ons wel. 

Vorige week kwam ik terug van het paardrijden en kwam door de tuindeur naar binnen. Rook een vreemde lucht: gas! Meteen naar binnen gelopen, gas uitgedraaid, honden naar buiten gestuurd en daarna alle ramen en deuren beneden opgedaan. Daarna weer naar buiten gegaan, honden gesommeerd buiten te blijven (opgelost met een tuinstoel voor de deuringang), hondenjasjes uit de auto gehaald en de dames aangekleed. Liep zelf nog in mijn jas. Vervolgens even gesnoven binnen en daarna maar naar boven gegaan om daar alles open te zetten. Rook het nog meer naar gas. Kachel op de laagste stand gezet om te voorkomend dat hij aansloeg en vervolgens maar een kwartier ofzo buiten gewacht met de hondjes, tot de ergste gaslucht was verdwenen. Vervolgens nog tot circa half 2 ‘snachts gewacht totdat alle gas (naar mijn idee) was verdwenen uit het huis. Was ondertussen wel erg koud geworden in huis. Hondjes lagen onder mijn winterjas en ik had een dekentje overgetrokken. Met behulp van een glaasje wijn hield ik het wel warm. Nu maar de knoppen van het fornuis als ik niet thuis ben. De dames springen op het aanrecht, hebben daarbij een knopje ingedrukt en vervolgens naar zich toegetrokken. Gaat me niet weer overkomen! Had heel slecht kunnen aflopen voor ons allemaal.  
En ja…de katten: Kitty, Donna en Twister. Geen idee waar die op dat moment waren. Was vast fanatieker geweest als de situatie ernstiger was geweest. Maar me ook gerealiseerd dat ik de katten in een echt serieuze situatie waarschijnlijk nooit naar buiten had kunnen halen. 

En gisteren dacht ik even, ik doe mijn bandjes vol met lucht. Stop netjes bij de benzinepomp: apparaat kapot. Ach ja, het is zaterdag….Dan volgende week maar een nieuwe poging. Probeer de motor te starten, helaas…… Wegenwacht gebeld, die kwam redelijk snel. V-snaar slap (dat wist ik al) en startmotor kapot (Jammer).
Nieuwe besteld, hopelijk is ie er snel, want het starten klonk moeizaam vandaag. Ben benieuwd of ik morgen naar het werk kom. Ben gelukkig lid van de ANWB en anders: lang leve de NS.

Oja, mijn tweede kennelnaam is ook afgewezen. Hopelijk komt het goed met de derde.

Krabben vanmorgen

 

Beetje lastig typen met een kat voor je toetsenbord en tussen je armen, met heel lief een kopje op je arm. Het wordt weer koud buiten en dus vinden met name de dames het binnen veel aangenamer. Ik vind dat ook, want nou hebben ze ook weer tijd om geknuffeld te worden. Kitty, de oudste van 11, ligt zachtjes te snorren in mijn armen. 

Best wel druk gehad de laatste tijd. Op het werk met de reorganisatie, wat veel werk met zich meebracht en vooral een vol hoofd. Heerlijk dan om even uit te waaien bij de Wythemerplas. Even voor het weekend het hoofd weer leeg. 
Paar dagen extra gewerkt, wat de dames een extra rondje met de uitlaatservice opleverde. Dat vonden ze niet zo’n probleem.
Nog een keertje met een vriendin en haar honden gewandeld, alleen had haar hond hele andere ideeën over gezamenlijk wandelen, ik moet nog even navragen hoelang ze heeft staan wachten.

Afgelopen weekend de IJsselshow. De week ervoor hadden we van alles in elkaar staan te klussen. Op vrijdag heb ik nog wat lopen goochelen met een boormachine, maar uiteindelijk was het betere plak en knipwerk gereed. Een kartonnen Peperbus en Sassenpoort. We waren weer trots op onszelf. 
Zaterdag voornamelijk meegelopen en af en toe wat dingen gedaan. Wel op tijd naar huis gegaan, want de hondjes waren dit jaar niet mee. Zondags aan de bak voor de beste KC. Onze presentator was helaas iets minder gespitst op onze aanwijzingen, waardoor hij het programma en de spelregels volledig door elkaar gooide. Maar we hebben ons vermaakt. 
Aan het einde van de middag, de jongeren alles laten opruimen, gauw naar huis gereden om de dames even uit te laten en toen weer terug voor de eindkeuring en het eten. 
Voor de dames heb ik nog even goed wat inkopen gedaan, voorlopig hebben ze genoeg koehoefjes liggen, ruim 200, moeten we het einde van het jaar mee kunnen halen.  Maandag heb ik alles weer goed gemaakt, door een goed eind met ze te gaan wandelen.

Helaas is op 10-10-2010 Ghali overleden, de moeder van mijn 2 honden. Veel te jong en ze had gewoon een nog grijzere snoet moeten hebben. Het heeft niet zo mogen zijn. 

Kyara is weer helemaal terug. Zo ken ik haar weer van een aantal jaar geleden. Heerlijk om te zien. Beetje onhandig met trainen, maar je kunt niet alles hebben. De pionnen vlogen weer door de lucht, touchdown is veel leuker dan keurig in het vak te gaan liggen en je wilde toch zo graag de riem hebben vrouwtje?? Volgen ging als een tierelier met een dansende Kyara naast me en het afliggen:  dat doe je gewoon helemaal plat en niks niet actief liggen. De pupcursus naast ons keek wel een beetje verbaasd naar deze dame. 
Ach als ze maar lol heeft, dan heb ik het ook. Trainen hoort een feestje te zijn en dat was het dinsdag. 

Ondertussen is mijn tweede en derde kennelnaam ook afgewezen. Hopelijk gaat de vierde lukken, anders moet ik opnieuw inspiratie vinden en dat was de eerste keer als zo lastig. 

Vandaag stapte ik in mijn auto en deed de ruitenwissers aan. Helaas…schriek schriek ging het. Vol verbazing stapte ik weer uit. De voorraam zat onder het ijs, dus de krabber opgediept uit de auto en aan het krabben. Zonder handschoenen natuurlijk, want die lagen nog boven in de kast. Voor de hondjes is dit minder leuk. Meestal liggen ze gewoon naast het trainingsveld, maar nu moeten ze een tijdje wachten in de auto, totdat de trainingen zijn afgelopen. Lekker met een jasje aan en een dekentje over lagen ze overheerlijk te slapen toen ik terug kwam. Om vervolgens te gaan stuiteren  (Kyara dan) bij de behendigheid. Vanmiddag nog even anderhalf uur gewandeld in het Zwolse bos. De dames verhoudingsgewijs iets langer, want ze zijn op een spoor gedoken. Tien minuten later kwamen ze terug met de tong op de tenen. 

Nu liggen ze languit gestrekt op de bank of een kussen. Tisha al snurkend en Kyara is ook ver weg. Vermoeide poten, geestelijk moe en een volle buik en dan gewoon genieten en nagenieten in je dromen. 

Kitty is ondertussen wakker geworden en heeft een betere plek opgezocht, mijn benen…


Trainingswedstrijd behendigheid 25-09-2010

Voor de verandering maar weer eens vroeg opgestaan en richting Hardenberg gereden. Tentjes uit de auto, opgezet en onszelf ingeschreven. Op voor de wedstrijd behendigheid. 
Kyara maakte van de gambling een feestje, vol op snelheid was ze maar nauwelijks te stuiten. En ach…waarom zou ik ook. Plezier staat tenslotte voorop.  Tisha deed goed haar best, maar viel van de gloednieuwe katteloop en dan is het even belangrijker om te zien of ze niet mank loopt. 
Vervolgens het vaste parcours. Tisha als eerste, ging best heel goed, behalve dat het tempo een beetje laag lag en daardoor werden we uitgefloten. Kyara volbracht op volle snelheid het gehele parcours en naderhand bleek dat ze dat als enige had gedaan binnen de gevorderdenklasse. 
De jumping was leuk om te doen en zelfs Tisha had er behoorlijk de vaart in. Kyara was eerst afgeleid door haar broers die vanaf de zijkant haar aanmoedigden, maar later kwam haar focus terug. Ze liep uiteindelijk goed mee en de caroussel ging helemaal geweldig. 
Het weer was over het algemeen vrij goed, op een incidentele regenbui na, die helaas gepaard ging met veel wind. Op een gegeven moment zag ik zelfs mijn partytent door de lucht heengaan, maar meer dan een geknakte buis heeft ie niet opgelopen. 

Ondertussen ook nog even de rassenparade gelopen met mijn dames. Tisha kan ik nooit showen, dus als ik dan even de gelegenheid krijg, doen we dat gewoon. 

Bij de stands nog even twee zachte kussen voor in de auto opgehaald, waren in de aanbieding en de vering van mijn auto is niet zo fantastisch. Hopelijk rijden ze zo iets comfortabeler mee. 

En dan de prijsuitreiking: Kyara  heeft het Vaste Parcour Gevorderden gewonnen. De rest was gediskwalificeerd!
Dus de borders en de australians eruit gelopen. Helemaal fantastisch! RR rules!!!

 

 


Mooie dag met een zwarte herinnering

Mooie dag gehad vandaag. Vanmorgen in alle vroegte opgestaan (later dan naar mijn werk, dus eigenlijk uitslapen), hondjes uitgelaten en tas ingepakt. Op naar Meppel voor een dagje als schrijver..eh…tikker spelen op de clubmatch. Sinds kort bestaat er een samenwerking tussen de KC Zwolle en de KC Meppel. We wilden graag iets nieuws uittesten voor op de IJsselshow, dus leverde Zwolle de schrijvers. Ditmaal voor het eerst digitale keurverslagen. De resultaten zijn veelbelovend! De keurmeesters waarderen de ‘backspace’- toets met name.
Was ook leuk en leerzaam om te doen overigens, is ook wel belangrijk.

De dames moesten helaas thuis blijven en dat was wel een beetje jammer met zo’n mooie dag en fijn septemberweer. 
Uiteraard had ik wel een uitje voor ze geregeld via de uitlaatservice, maar hopelijk heb ik het goedgemaakt met een lekkere wandeling toen ik thuiskwam en uiteraard een heerlijk bot, meegenomen vanaf de Clubmatch. 

Maar ook een zwart randje vandaag. Wie herinnert zich niet de vliegtuigen die in de Twin Towers terecht komen. Ik kan het niet laten de films en documentaires te zien. Die dag maakte veel kapot, wat met een beetje tolerantie en begrip goed had kunnen zijn….

En weer is het weekend

Maar wel een druk weekend. Zit lekker op mijn terras, Kiertje naast me, laptopje op schoot en mijn voeten bijna in de vuurkorf. Genieten!! De bbq is bijna uit, maar het smaakte weer.
Vandaag met Kyara naar de Clubmatch van de RR-club geweest met eindelijk goed weer. Beetje laat vertrokken en voet stevig op het gas gehouden (hopelijk zonder dat mijn collega’s het hebben gezien) en keurig om kwart voor tienen gearriveerd bij de Manege in Houten. Plekje gezocht en het tentje opgeslagen.  Gelukkig was het fantastisch weer, het zonnetje kwam er heerlijk door en dat maakte het wachten een stuk aangenamer. Ben zelfs nog verkleurd. 
Uiteindelijk waren we aan de beurt en Kyara heeft zich netjes gedragen. Ik had niet meer als een ZG-tje verwacht, en dat kregen we ook. Ze is uiteindelijk nog schijnzwanger en dat helpt natuurlijk niet. 
We zijn om een uurtje of drie weggegaan. Nog even bij de rijlessen gekeken (Ik dan, want Kyara kon niet over het hek kijken) en daarna richting huis. Toch maar even een uitstapje gemaakt bij Soesterduinen, Kyara had even wat racemogelijkheden nodig. Tisha wachtte ons thuis op, dus daar nog even mee gebald en nu dus met de kaarsjes aan in de tuin en mijn voeten in de vuurkorf, fleecje aan en dekentje over, genieten van een mooie septemberdag. Kyara ligt onder een dekje gezellig naast me, Tisha prefereert de bank. Ach….

Vanavond lekker op tijd slapen. Morgen beginnen de cursussen weer. Puppies natuurlijk en daarnaast VEG-ers. Leuk! Ik heb er weer zin in na zo’n lange zomerstop.

Van alles en nog wat

Kyara zie ik langzamerhand weer lekker in haar vel terugkomen. Ze speelt weer met Tisha en daagt haar zelf uit of laat zich uitdagen. Ook ging ze afgelopen weekend weer heerlijk achter de sporen aan in het bos. Ik hoefde haar niet meer mee te slepen na hooguit een halfuurtje wandelen. Ze koos nu zelf de lange route en ja…daar hoef ik dan niet lang over na te denken.
Toch fijn dat zo’n osteopaat een hond op zo’n simpele manier kan helpen. 
Ze is nu schijnzwanger en eergister behoorlijk hyperactief. Dacht weer even een flashback te hebben van haar eerste jaar. Maar het was een reactie op de medicijnen, pffff wel vermoeiend hoor zo’n trekkogel. 

Tisha zette me echt op het verkeerde been. Ik train al een jaartje of zo bij het Engelse Werk. Het is daar vaak druk met verkeer en mensen die heen en weer lopen en kijken en ook lopen er veel honden. Tisha vond (dacht ik) de omgeving niet zo erg, ze was immers niet anders gewend. Af en toe liep ik er gewoon naast in plaats van rennend, maar zolang haar staartje kwispelde… Wel heb ik erover nagedacht om te stoppen, gewoon omdat ik dacht dat ze bang was voor de toestellen en dergelijke. Vorige week heb ik met de honden getraind bij de zustervereniging van de KC Meppel e.o. We stonden op een rustig veld, wel nieuwe hondjes en andere toestellen…maar wat een verrassing. Irene hielp even bij de kattenloop, omdat deze behoorlijk wat flexibeler was als die van Zwolle en Tisha is soms zo snel onder de indruk.
Maar tot onze grote verrassing had Tisha het enorm naar haar zin. De kattenloop denderde ze over en ze bleef prima lopen. Ik moest keihard mijn best doen om haar bij te houden en ze toonde behoorlijke inzicht, met andere woorden, ze dacht zelf na. 
Helemaal trots op mijn meissie. 

Afgelopen weekend lekker gewandeld met de honden in het Zwolse bos. De heide stond mooi in bloei, de honden hadden er zin in, het weer werkte mee… wat wil je meer. 

Ook tussendoor nog even ringtraining gedaan met Kyara, want komende zaterdag gaan we weer naar de Clubmatch van de RRCN. Tisha gaat op bezoek bij haar grote Newfoundlandervriend Bonnie en wordt daar heerlijk verwend. 

En dan het belangrijkste van de afgelopen week, de uitslagen van Kyara zijn binnen. 
HD A, Norbergwaarde 30 (wel onvoldoende aansluiting, maar dat past bij haar leeftijd)
ED vrij. 
Dus helemaal blij.

Nu nog even die bananen uit haar oren. De katten gooiden net de bijna lege voederautomaat van de trap (veilig voor ridgebacks) en Kyara wil dolgraag even voor stofzuiger spelen. 
 

Wandeling 21-08-2010 ‘t Leesten

En afgelopen zaterdag maar eens richting het Leesten gereden in Apeldoorn. Hier had ik afgesproken met Cooper en zijn baasjes. Lekker gekletst en de honden lekker gestruind. Cooper bleef maar uitdagen, maar de dames lieten zich maar af en toe verleiden tot een renpartijtje. Wel heerlijk gewandeld en zelfs 2 rondjes gelopen omdat het zo gezellig was. 
 


Wandeling 15-08-2010 Wijk aan Zee

Ik woon in een mooie omgeving, lekker dicht bij het bos en ik loop zo het platteland op. De plas ligt bij wijze van spreken om de hoek en is dan ook opgenomen in het dagelijkse rondje. Maar af en toe heb ik echt zin om de zilte lucht van de zee op te snuiven en even lekker uit te waaien. Vandaar dat ik bij de uitnodiging voor een nieuwe wandeling niet lang heb getwijfeld. 
Dus ‘smorgens om 10.00 uur in de auto gestapt, zodat ik om 12.00 uur bij Wijk aan Zee kwam. Kyara rook het al en zat al te piepen in de auto. Door de duinen heen deed ze niets anders dan trekken. Tisha zwaaide vrolijk met haar staart. 
De kennismaking met de andere honden verliep goed en ik heb iedereen even de hand geschud. Altijd leuk om de gezichten te zien achter de namen op het forum. 

We hebben heerlijk twee uur gestruind over het strand met alle honden en bazen. Lekker gekletst, uitgewaaid, gelachen om de malle fratsen, bekvechterijen opgelost en op het einde toch nog een zonnetje. 
Gert en Miriam hebben de foto’s gemaakt. Ik heb een selectie gemaakt met mijn dametjes. De andere zijn te vinden via het forum. 

Wandeling 7-8-2010 Rosendaalse heide

De honden liggen weer lekker vermoeid achter me te slapen. Ik zit languit gestrekt op een lekker kussen voor de bank. Vandaag zijn we gaan wandelen op de Rosendaalse heide, met Keano, Bink, Ijubani en Bayko. En uiteraard hun chauffeurs. 
Het was in beginsel een beetje warm, waardoor de honden het al snel warm hadden en niet zoveel zin om te spelen. Maar dat maakt ook niet uit, we hebben fijn gewandeld en het ging behoorlijk goed tussen de honden.
 
Nancy van Keano had mooie foto’s gemaakt, dus die kun je bewonderen via het foto-album.


Vakantie-activiteiten

De afgelopen 2 weken had ik vakantie en ben lekker thuis gebleven. Genoeg te doen thuis, dus genoeg vermaak. Ik denk dat zij na die tijd vakantie nodig hebben. ‘sMorgens met ze gefietst en ‘smiddags naar het bos, dus lekker actief. En de spelletjestas maar weer tevoorschijn gehaald. Ze hebben wel een favoriete spel ontdekt, spelen ze gezellig samen mee. Maakt wel een boel herrie trouwens. 

Met Kyara nog richting Hellendoorn gereden voor het laten maken van HD en ED-foto’s. De vorige keer waren ze niet goed gelukt, maar het ziet er nou heel goed uit. Na het gedoe met de wervels, toch maar besloten alsnog nieuwe foto’s te laten maken en blij dat ik het gedaan heb. Er is helemaal niets aan de hand, ook geen atrose of zoiets. Dus mooi, kijken wat de Raad ervan vindt. 

Helaas is mijn eerste kennelnaam afgekeurd, dus nou is de tweede aan de beurt. Kijken wat het wordt. 

En de tuin verbouwd, dat vind je onder het kopje Tuinieren. Die ga ik proberen bij te houden, met foto’s en ontwikkelingen. 
Gebeurd altijd zoveel en het is de moeite waard om daar foto’s van te maken en deze te bewaren. 

Ook maar een keertje het fototoestel meegenomen naar het bos. De foto’s vind je in het foto-album


5 jaar later

Veel gebeurd in 5 jaar. Malle Deus, lieve Amadeus, ik mis je nog steeds al. Jouw gesnor, ons geklets. 
Hopelijk gaat het je goed daar voorbij de Regenboogbrug. 

 

 


Weekendje weg

En het was weer tijd voor een Coursingdagje, dit keer in Rotterdam. Omdat ik toch kon overnachten er maar gelijk een trainingswedstrijdje aan gekoppeld met Tisha en Kyara in Capelle. Het begon al goed ‘smorgens vroeg, want de TomTom deed het voor de verandering niet en ik had wel het adres meegenomen, maar dan wordt het wel zoeken natuurlijk.
Maar goed, onderweg bedacht de TomTom zich en deed waarvoor hij was aangenomen. Dus keurig op tijd arriveerden we in Capelle. Kleedjes neergelegd (was mooi weer) en ik was gelijk met beide honden zo’n beetje aan de bak. Kyara had er nog niet zoveel puf in, maar deed keurig wat er van haar werd gevraagd. Tisha was een beetje onder de indruk en had wat meer aanmoediging nodig. Het tweede deel ging ook keurig netjes, vond ik tenminste. Voor hun doen dan. Maar goed, dit keer kregen niet de hondjes de opmerkingen, maar ik: de  rechtsaf en linksaf moeten haakser, de wendingen moeten nog strakker, alle fouten waar ik anderen op wijs, maak ik zelf dus ook. Verhelderend. 
Maar ik zie de dametjes nog niet op tempo komen hoor. Zelfs niet met een balletje, dat werkt namelijk alleen maar als ik dat dingetje echt bij me heb. Maar goed, we gaan ermee aan de slag. Was wel trots op Tisha, want die deed keurig de vakoefening. 

Daarna nog naar het Kralingsebos geweest. En ik denk dat als ik de hondjes niet bij me had gehad, ik slachtoffer was geworden van een beroving. Ik liep daar lekker te struinen, hondjes relaxt aangelijnd natuurlijk (onbekend bos). Toen kwam er een man aanrijden op de fiets op het pad naast me. De struiken stonden hoog, dus hij zag de honden niet. Hij keek me ook niet aan, keek eigenlijk weg. Kreeg al een onderbuikgevoel. Toen wilde hij het pad inslaan waar ik liep, totdat hij de dames zag en draaide eigenlijk gehaast en geschrokken weg en vervolgde zijn weg, wel iets sneller. Pad was breed genoeg en er lopen daar tig mensen met honden, dus geen reden om niet af te slaan. En hij zag er ook niet uit, dat hij simpelweg aan het dwalen was, zoals ik wel deed natuurlijk :-)
Dus nou weet ik weer waarvoor ik een hond heb genomen, om mij te beschermen tegen dit soort eikels.

Maar goed, echt leuk vond ik het park niet en wilde eigenlijk iets doen waar ze konden rondrennen. Het was nog vroeg genoeg, dus ik probeerde het losloopterrein terug te vinden onder Spijkenisse. Dat is niet gelukt, maar ik heb wel even heerlijk rondgereden daar in de buurt. De honden lagen lekker te slapen achterin, dus dat was prima. Uiteindelijk maar richting de renbaan gegaan in Rotterdam en de tent opgezet. 
‘sAvonds voor het eerst gekookt op mijn butangasstelletje en dat ging wonderbaarlijk goed en snel. Ben niet zo van de afhaalpizza, dus sorry niet aangesloten bij de groep. Wel ‘savonds nog even gezellig geborreld met de rest van de campeerders. Helaas werd Tisha iets minder vriendelijk begroet door 1 van de andere RR’s. Heeft ze toch een tikkie van meegekregen zag ik vandaag. 
Lekker geslapen met de honden in de tent en de volgende dag rustig opgestaan onder het genot van een bakkie en broodjes. Onderwijl de rest van de deelnemers zien binnenkomend. Was op zich wel grappig. De honden en ik lagen resp zat onder de schaduw van de boom, waardoor wij het droog hielden en de rest een paraplu nodig had. 
Uiteindelijk zijn de honden toch maar de tent ingedoken, de bomen begonnen te druppen. En dat luchtbed lag natuurlijk best lekker, beter als de grond met een kleedje erop. 
Uiteindelijk was het niet zo’n succes. Tisha had al samen met Kyara laten starten, want die rent vooral achter Kyara aan. Maar de lure ging te snel voor Kyara, waardoor zij het nut er niet meer van in zag om er achter aan te gaan. Dus sloeg ze linksaf en Tisha natuurlijk ook. ‘sMiddags Tisha nog laten deelnemen aan de verkorte baan, maar na 30 meter hield ze het voor gezien. Ze bleef liever bij het vrouwtje, nou ja, vind ik ook wel gezellig. Deed ze dat ook maar bij een echte haas. 
Kyara mocht het nogmaals in d’r eentje proberen, maar opnieuw ging de lure te snel voor haar. De afstand werd te groot en dan is het een echte Ridgeback. Waarom rennen als je het toch niet redt?  Maar goed ze heeft wel lol gehad, ik heb me prima vermaakt, gepraat met andere mensen enzovoort. 
Volgende keer beter.  Hierbij een aantal foto’s.

Ook nog even foto’s gemaakt van Tisha met Elena de Weimeraner. Ik krijg wel eens de opmerking dat het de Weimeranerkleur is en dat is dus pertinent onjuist. Daarom maar foto’s laten maken (bedankt George) en als je op hetlinkje klikt, dan zie je de verschillen. 

Wedstrijd KC Gorinchem

Gisteren rond de klok van 3 richting KC Gorinchem afgereisd, samen met Shirley en Kito. Er zou nog iemand mee, maar helaas werden haar honden ziek op het laatste moment, na een sprong in een verboden sloot.

Enigszins oververhit kwamen we uiteindelijk aan en hebben maar gauw de tentjes opgezet, let wel een hondentuintje en een strandtentje. Kyara heb ik nog moeten koelen met natte handdoeken, die was toch een beetje oververhit geraakt en bleef hijgen. Uiteindelijk waren we aan de beurt, maar ze had er geen zin in. Het volgen aan de lijn ging redelijk, zit tijdens het volgen: nou ja, ze bleef staan, staan en betasten enzo ging wel goed. Ze had alleen een extra commando nodig. Met andere woorden, ze was er niet helemaal bij. Voor- en achterlangs was meer sleep en trekwerk, maar goed wat maakt het uit.

En toen…..werd het heeeeeel erg donker. En begon het te hagelen en te stortbuien. Ik dook meteen de hondentent in samen met Tisha, Shirley dook met Kito de andere tent in. Kyara stond even te aarzelen en pakte toen toch maar de grote tent. 
Helaas ze zijn niet waterdicht, maar ze houden wel de hagel tegen….Shirley heeft haar best gedaan om de belangrijkste spullen droog te houden hahaha
Toen we de lucht opnieuw donker zagen worden, hebben de tenten maar ingepakt. We hadden goed en wel alles in de auto en toen begon het opnieuw te plensen en te onweren. De KC wilden wel doorgaan, dus maar even de bui afwachten. 
De hondjes even in de auto gelaten en maar nagevraagd. Uiteindelijk, nadat de lucht opnieuw zwart werd en het begon te storten, is besloten de wedstrijd af te gelasten. En dat gebeurd eigenlijk nooit. 
Even de uitslagen afgewacht en mijn werkboekje terug en toen maar terug gegaan naar huis. Gelukkig viel het mee, las achteraf op het internet dat het echt bar en boos is geweest op onze route. 

 

Zomerse warmte

Het is heerlijk warm in Nederland. Met temperaturen boven de 30 graden is het lastig om de wandelingen vol te houden. De hondjes hebben er niet zoveel zin in en ik loop ook te puffen. We gaan maar lekker vaak zwemmen in de Milligenplas en wat later op de avond maar wandelen. 

Ondertussen heb ik ook een nieuwe huisgenoot, nou ja….tuingenoot. De honden vinden het maar een raar, een konijn in een hok in plaats van in een groot groen grasveld, waar je ze achterna kunt zitten. Stampertje ondertussen is niet bang voor de honden en struint lekker in zijn hok op en neer. En Twister denk af en toe dat hij een konijn is, hooi ligt lekker, denk ik.

2de bezoekje osteopaat

Op vrijdag 2 juli opnieuw richting Groningen afgereisd. Na de eerste behandeling was duidelijk zichtbaar dat Kyara haar energie weer moest opbouwen en haar balans moest zien terug te vinden. Na een wandeling van 20 minuten was ze duidelijk moe en daarom maar opbouwend gewerkt. Na een weekje ging het beter en groot was mijn verrassing toen ze zich liet uitnodigen door Tisha om te gaan spelen. Niet lang, maar het begin was er weer. Ze werd zichtbaar vrolijker en haar gang soepeler, ik heb haar niet meer mank zien lopen. 
Het tweede bezoekje werd een herhaling van de eerste, nog wat knoopjes weggewerkt en vandaag… begon ze zomaar uit zichzelf met Tisha te spelen. Wat ben ik blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd en niet naar de dierenarts heb geluisterd. 
Tisha mocht dit keer ook mee, wel zo gezellig natuurlijk. De osteopaat had nog nooit een blauwe RR gezien, dus vandaar.

Komende week ga ik weer lekker trainen met Kyara en zaterdag maar eens kijken wat we doen op de wedstrijd in Gorinchem. Wie weet is het heerlijk weer en is Kyara helemaal in haar hummetje. 
 

Osteopaat 18 juni 2010

Na de coursing liep Kyara weer mank en dus maar weer een rustpauze ingebouwd. De afsluitende wedstrijd behendigheid afgezegd, want beide hondjes liepen niet lekker. Wel aangemoedigt hoor, want het was lekker weer en kijken is altijd leuk. 
Vorige week nog even voor de entingen naar de DA geweest, de ene te vroeg en de andere te laat. Ik kom liever niet met zo’n loopse teef bij de DA, is niet zo handig. Wel weer trots op mijn dames, die gewoon languit gestrekt in de wachtkamer lagen, terwijl de andere honden aan het hyperen waren. 

Kyara vertoonde echter afwijkend gedrag. Wilde wel spelen met Tisha, maar hield eigenlijk meteen weer op als het iets te wild werd. De wandelingen, daar haakte ze halverwege af, rennen was er niet meer bij. Af en toe slaakte ze rare pijnkreten. Tisha viel een keertje neer om eens lekker heen en weer te rollen in het vers gemaaide gras en raakte Kyara zachtjes aan de zijkant. Kiertje slaakte een kreet en stond met onderdanig zwaaiend staartje en olifantsoortjes bij me. Ze schrok ook van mij toen ik een onverwachte beweging maakte en wilde niet meer worden aangehaald. Al met al genoeg redenen om bij mij alle alarmbellen te doen rinkelen. 

Nog met de DA gesproken over het advies van de orthopeed. Een kijkoperatie in het gewricht, maar alles in mij vertelde mij dat dat niet het probleem was. Met al mijn eigen ervaringen met mijn rug en nek, zag ik er toch wat anders in. Gelukkig was deze DA het ermee eens, dat een kijkoperatie niet de oplossing was. 
Uiteindelijk heb ik mijn gevoel gevolgd en een afspraak gemaakt met een osteopaat in Oost-Groningen tegen de Duitse grens aan. Afgelopen vrijdag zijn Kyara en ik ernaar toe gereden. Tisha thuis gelaten met een goed gevulde Kong. Kyara mocht gezellig op de voorbank in plaats van achter in de bench. 
De osteopaat constateerde 4 blokkades in haar wervels, twee lichte en twee zware. Ze zijn verholpen en over 2 weken ga ik nog een keertje ter controle. Kyara is nu snel moe en slaapt veel. Ik slaap nu ook beneden, omdat ze niet mag traplopen. Maar ik vind dat ze al een stukje beter loopt en hopelijk is de mankheid daarmee ook verholpen. Gisteren na 20 minuten al moe, vandaag aan de lijn een dik halfuurtje gewandeld in het bos. Nu moe en languit gestrekt, maar het gaat al beter. 

Met andere woorden, jij kent je hond het beste en volg je eigen gevoel!  Volg niet altijd het advies van de DA, deze zijn toch meer gericht op hun eigen kennis en zien daarbij andere methoden nog wel eens over het hoofd. 
 


Coursing 5 juni 2010

Op 5 juni weer Coursing gedaan met Kyara en Tisha. Helaas liep Tisha al een weekje mank, waardoor ik er toch maar voor gekozen heb haar niet te laten meelopen. Aangezien ze er meestal vol voor gaan en zichzelf niet ontzien, leek me dat niet zo handig. De campingplek bleek zeer primitief en ik heb een goeie auto, dacht dat ik bijna om zou gaan toen ik van het dijkje af reed. 
Samen met Edith op vrijdagavond richting Leek gegaan. Tent opgezet met behulp van een paar aardige buurmannen en daarna lekker gezeten met een bakkie cappucino. 
Kyara mocht op vrijdag alvast een proefrondje lopen en ik had al mijn kracht nodig om haar te houden. Ze was zo heerlijk enthousiast. Edith kwam nog even kijken met Tisha, die maar 1 ding wilde, heel dicht bij me zijn.
‘sNachts was het koud en de honden kropen bijna bij me in de slaapzak, hierdoor wel vroeg wakker, maar dat was geen drama. Met andere woorden, ik geloof dat de honden kamperen wel leuk vinden.

Met Kyara lekker ingelopen en ik had haar netjes onder apel staan, dus toen we werden opgeroepen direct naar de start gegaan. Toen bedachten ze dat toch maar iemand anders moest en ik heb het echt geweigerd. Kyara had er zo’n zin in, dat ik het niet aardig vond haar nog langer te laten wachten. Met de tong op haar tenen kwam ze uiteindelijk weer bij mij terug. 
‘sMiddags nog een rondje en met een spectaculaire salto ving ze de haas. 
Vervolgens de tent afgebroken (ging een stuk sneller dan het opzetten) en de auto weer ingepakt. De auto begon te spinnen in het grind toen ik het dijkje weer op reed, maar blijkbaar heeft hij de geest van een four-wheel-drive en reed keurig verder. Nog even de uitslagen afgewacht, maar dat had ik net zo goed niet kunnen doen. Ze hadden het certificaat van Kyara niet ingevuld. Dat volgt dus nog en na 3 weken wacht ik nog steeds. 
Update: ze waren met vakantie, is natuurlijk ook veel belangrijker. Tijden van Kyara waren 31,9 en 32,1. Dus zo’n 4 seconden sneller dan vorige keer. Snelheid is dan ca. 44 km per uur.

 


Goeie dag vandaag

Vandaag weer even bezig geweest met mijn keuken. Vorig jaar heb ik vanwege mijn rug niet zoveel kunnen doen, maar dat moet dit jaar natuurlijk worden ingehaald. Eindelijk de aftimmering in de keuken afgeverfd, deze stond al een jaar in de grondverf. Nu alleen nog even afkitten en dan is het weer klaar. Gelijk ook maar even de kozijnen geverfd, want het was niet echt meer roomwit. Nu hebben ze dezelfde kleur als de keuken en vormt het een compleet geheel. 
Vervolgens maar verder gegaan met de aftimmering in de auto. En ik moet zeggen, het zit behoorlijk stevig en vast in elkaar en de honden kunnen er prima liggen. Nu alleen nog het hekwerk, maar dat wordt de lastigste klus denk ik. Moet ik nog even een goede  methode voor verzinnen. Ben in ieders geval redelijk trots op mezelf, dat het tot dusver is gelukt. 

Vervolgens maar even naar het braakliggend terrein gegaan met de hondjes, kunnen ze even mooi uitrennen. Nou behoorlijk dus, want ik was Tisha echt kwijt. Kyara komt meestal binnen een paar minuten wel weer in zicht en rent dan ook wel weer richting mij. Maar Tisha trekt haar eigen plan en heeft volgens mij het terrein wel drie maal in de ronde gerend. Uiteindelijk zag ik haar en was ze echt helemaal aan de andere kant. Dus helemaal afgepeigerd kwam ze bij mij terug, toch handig dat fluitje, want die heeft meer bereik dan mijn stem. Allerlei emoties schoten door mij heen, toen ze niet terug kwam en ik haar ook niet zag rennen. Woede, angst voor gebroken poten of een verdwaalde hond en enorm blij toen ze weer bij mij terugkwam. Dat laatste heb ik maar onthouden. Ze ligt nu lettterlijk voor pampus op haar kussen. 

Was wel vergeten om de postbode in de gaten te houden en dus vrij laat de bus maar eens geleegd en daar zat een enveloppe in van de Raad van Beheer. En…….tot mijn zeer grote verrassing ben ik geslaagd voor KK1! 
 


Wandelen

Vandaag (7-5) wezen wandelen in Soesterduinen samen met Django en Bayko en hun vrouwtjes, die mochten ook mee. 
Vlak voor Harderwijk hoorde ik dat er tussen strand Nulde en Amersfoort een file stond, dus maar gauw afgeslagen. Gelukkig stond de rest ook in de file, maar dan vanaf een andere kant. 
Mooie zandvlakte met wat bos erom heen en na ruim een uur wandelen waren we weer terug bij de auto. Hondjes weer in de auto, boel beetje water drinken en dan….weer naar huis. Miriam had mooie foto’s gemaakt. Die zijn ook hier te bewonderen. 
 

Wandelfoto’s


Foto’s

Vorige week de foto’s laten maken bij de dierenarts. Kyara kreeg een spuitje, ging liggen met haar kop op mijn been en kwam een beetje wankelend weer overeind toen ik in beweging kwam. Nog ietsje erbij en hetzelfde verhaal. Toch maar op de tafel en een eigenwijze dierenarts, die aangaf dat ik er niet bij mocht zijn. Kyara onrustig en de foto’s: uit haar heupfoto’s lijkt het dat het een c-heupje betreft, maar de orthopeed zal ze nader bekijken. Vervolgens maar haar voorpoot, toen mocht ik er wel bij en rara, ze bleef rustig liggen. Mmmmm.
Dus het is nog even afwachten, maandag bellen of ze al nieuws hebben. 

Vandaag wel het bericht binnen dat ik voor ringmedewerker mag spelen. Het diploma is behaald. Nou nog kijken of ik door het examen van KK1 ben gekomen. 

Nieuwe websitenaam?

Mijn gewenste kennelnaam is gepubliceerd op de site, dus ik ben benieuwd of deze nog afgewezen wordt. Hoop het niet, want de andere namen vond ik minder leuk. Kyara gaat volgende week voor de foto’s, alleen jammer dat ze dan onder narcose moet. Maar ik heb het er wel voor over, vind het wel een risico, maar ik wil op de juiste manier een kennel starten en dan hoort dit er gewoon bij. Ondertussen laat ze nog helemaal niets zien van enige loopsheid, dus ik hoop dat het nog even duurt, dan komt het beter uit met de planning. Vooral ook omdat het bevestigen van de kennelnaam nog wel even kan duren en als de pups er eerder zijn dan de naam, hebben ze gewoon pech.
Ik heb mijn vakantie aangevraagd voor het einde van het jaar, maar ondertussen zijn er twee van collega’s zwanger geworden en raad eens wie hun normaliter vervangt? Juist! En laat het nou in dezelfde periode zijn dat ze allebei er niet zijn. 
Ondertussen schaf ik her en der al spulletjes aan, zodat straks niet alles in 1x hoeft. Dat is uiteraard wel leuk werk, al die kleine speelgoedjes en dergelijke. Maar ook alvast wat kleden en andere zaken. 

Nou nog even KK1 halen morgen en dan is dat (ook al hoeft het niet meer) geregeld. Misschien doe ik er zelfs wel KK2 achteraan in september, maar dat hangt van heeeeeeel veeeeeeel zaken af.

EHBO-cursus

De KC Zwolle is een samenwerkingsverband aangegaan met de KC Meppel en dus kunnen we over en weer gebruik maken van de cursussen. Er werd een EHBO-cursus voor dieren georganiseerd en vervolgens maar snel besloten hier ook nog aan mee te doen. De cursus voor ringmedewerker duurde maar 2 weken, dus dit kon er ook nog wel achteraan.
Op woensdagavond samen met Finny richting Onna gereden (vlakbij Havelterberg) en de hele avond naar de dierenarts geluisterd die van alles te vertellen had. Weer een heleboel opgestoken. De week erna mochten er honden mee en ik heb Kyara en Tisha meegenomen voor een avondje inpakwerk. Finny nog even opgepikt met Kira. Die paste met gemak ook nog in de bak van de combo. Ze hadden mooi de ruimte achterin, paste nog wel een hond bij. 
Ze deden keurig hun best. Kyara wilde niet op tafel liggen, tenminste niet zonder mij erbij en ik kon geen twee honden tegelijk vasthouden. Dus Kyara maar op de grond en Tisha op de tafel. Die geeft zich toch iets sneller over aan de situatie. 
Dus netjes een snuitbandje aangelegd, de oren verbonden en de poten verbonden. Kyara lag er mooi bij, dus daar konden we hartslag bij voelen. Ben helemaal trots over de wijze waarop de honden zich hebben gedragen, ze lieten al die mensen maar aan zich prutsen en vonden alles prima. 

           

Kennelnaam

Vandaag een kennelnaam aangevraagd bij de Raad van Beheer. Ben benieuwd hoe lang het gaat duren en welke het uiteindelijk gaat worden. Ik heb er vier opgegeven. Op 17 april doe ik examen KK1, dus het begint er al steeds meer op te lijken. Ik word nog wel een echte fokker :-).
Ik dacht dat Kyara loops moest worden deze maand, maar er is nog geen signaaltje van haar kant. Nog maar even afwachten. Een cursusje in het najaar doen met Kyara wordt dus weer mogelijk, al denk ik niet dat behendigheid wordt.
Ik heb al een mooie reu in gedachten, maar ik wacht eerst even de foto’s en dergelijke af. Daarna uiteraard contact leggen met de eigenaar van de reu en dan wil ik hem natuurlijk ook in het echt ontmoeten. En het allerbelangrijkste: het moet ook nog een keertje klikken met Kyara. 

Vandaag voelt ze zich overigens niet zo lekker, maar goed dat ik een dagje hebt gewisseld en vrijdag ga werken. De kou en regen heeft mijn rug gisteren geen goed gedaan, dus vandaag maar even lekker thuis blijven en het rustig aan doen. Vanmiddag gaan we naar het bos, goed voor mij en goed voor de honden.

Woensdag ga ik een cursus EHBO bij honden doen. Ben benieuwd waar we overal plakkertjes op mogen plakken. 
 

 

 

 


Cursussen

De trainingen zijn weer begonnen! Afgelopen dinsdag de G&G en op zondag (vandaag dus) de Agility. Met de G&G wissel ik de honden af, want er wordt maar 1 uurtje gegeven. De andere is op de zondag, maar dan doen we al behendigheid. Het ging dinsdag met Kyara niet zo best. Het gras was nat en koud en dus wilde ze eigenlijk niets. Ik heb ongeveer een halfuurtje met haar getraind en toen begon de echte cursus, dus Kyara de auto in en Tisha eruit gehaald. Tisha ging eigenlijk best wel goed. Volgen ging prima, tenminste voor haar doen. Ook de andere oefeningen verliepen redelijk goed. Behalve de af-oefening, want madam vond het gras te nat en snapte niet dat ik het in mijn hoofd haalde om dat van haar te vragen. Komende dinsdag maar een kleedje mee denk ik. 
Vandaag zijn de agility-lessen gestart en Tisha ging vol enthousiasme van start. Wachten??? Dacht het niet en Marja kon zich de benen uit het lijf rennen. Leuk om te zien dat ze het eigenlijk niet zijn vergeten en behoorlijk snel weer oppakken. De paaltjes gingen heel goed, net alsof ze de slag te pakken kreeg. Uitdaging voor de volgende keer is het gewoon vooruitlopen met Tisha slingerend door de paaltjes. 
Tussendoor de instructrice van de G&G nog even laten zien dat Tisha de vakoefening echt wel kan, zolang het gras maar droog is uiteraard. Ze doet het dus echt wel, maar op haar eigen voorwaarden, een echte RR dus.
Kyara had er ook weer zin in en liep heerlijk te stuiteren. Ze had springveertjes in en een behoorlijk hoog tempo. Het was glad en daardoor kon ik niet zo hard lopen, wat wel jammer was. Aan de andere kant kon ik haar mooi sturen op deze manier, omdat ze duidelijk moest afremmen om de aanwijzingen te zien. Alleen met de paaltjes blijft het een drama. Kijken of ik van het zomer wat op het veld hier kan oefenen. Het is net een springveertje, maar wel grappig om te zien. Vandaag had ze weer een ererondje, want Bohran was gearriveerd en die moest uiteindelijk toch worden begroet. 
Om 3 uur hebben we alles opgeruimd en zijn we naar huis gereden, met een tussenstopje op het braakliggend terrein hier in Stadshagen. Even de benen strekken om daarna lekker moe neer te zakken op hun kussens.


Rozendaalse heide

De ijslaag op de weg was weer gesmolten, dus kon er weer worden gewandeld. Niet zoveel hondjes dit keer, maar onderweg kwamen we zowaar nog een andere Ridgeback tegen. Luna was er met Iris, Keano met Nancy en Tisha en Kyara hadden mij als chauffeur uitgezocht. Het was een creatieve wandelroute, maar na anderhalf uur waren we weer terug bij de auto. Tisha bleef over het algemeen dicht bij me, die vindt al die drukke honden maar niets en blijft dan liever eventjes dicht in de buurt of gaat haar eigen gangetje. Kyara wilde in het begin wel spelen met Keano, maar toen deze Luna eenmaal in de gaten had, zag die haar niet meer staan. Dus ze hebben heerlijk gekuierd, lekker gesnuffeld, af en toe gerend en gespeeld.
Gelukkig zette het slechte weer niet door en hebben we de wandeling relatief droog doorstaan. Geen foto’s van mij, maar op het RR-forum staan er een aantal van Nancy. Onderweg in de auto was het relatief rustig, dus het doel was weer bereikt.


Andere auto

Eind februari reed ik naar mijn werk in Apeldoorn en raakte in een file. Dit is heel normaal en ik liet ook een mooi gat over tussen mij en mijn voorganger. Op een gegeven moment ging het van 120 naar 0 en dus een forse remactie. Mijn wielen blokkeerden naar mijn gevoel, mijn auto trok rechts weg en ik ging zo links de vangrail in. Met een spectaculaire draai, stond ik uiteindelijk bumpertje-bumpertje met degene die achter mij reed. De politie werd gebeld, verkeer stilgezet,  ik heb de auto aan de kant gereden, de sleep kwam eraan en uiteindelijk ben ik met de taxi naar het werk gegaan. Gelukkig had ik zelf niets, behalve behoorlijk geschrokken.
De volgende dag is de auto naar Zwolle gebracht en op vrijdag heb ik het oordeel aangehoord. Reparatie was mogelijk, maar met de APK in het vooruitzicht heb ik besloten om naar een andere auto om te kijken. 
Mijn broer gebeld, Marktplaats afgezocht en een dagje vrij genomen om een rondje Flevoland te doen en ‘savonds in een Opel Combo weer terug naar Zwolle gereden. Wel even wennen zo’n bestelautootje, maar ideaal met de honden. Kyara vindt het trillen van de auto wat minder en was de eerste keer behoorlijk gestressed, maar de tweede keer ging het al een stuk beter. Nu nog opnieuw inrichten met een vloertje en een fatsoenlijk hondenhekje en dan heb ik een rijdende bench.

Vakantie Texel

Eind januari was het weer tijd voor een weekje Texel. Wel op hetzelfde park, maar dit keer in een ander huisje. Dus donderdagavond alles ingepakt en vrijdag de auto dusdanig ingeladen dat de honden ook voldoende ruimte hadden. Tisha maar in de bench gedaan, want zodra de deur openging, rende ze keihard naar de auto en sprong er maar alvast in. Veel te bang dat ik haar zou vergeten. Handig zo’n grote auto (Citroën-station), past veel in, dus ook Twister mocht weer mee. In Den Helder hoefden we niet zo lang te wachten en eindelijk…Texel.
Er lag nog behoolijk wat sneeuw en ijs en ‘smiddags hebben we gelijk al lekker gewandeld op het strand. De dames werden helemaal jolig. ‘sAvonds lekker genieten en weer warm worden bij de open haard.
En wat hebben we gedaan: gewandeld op het strand, door de duinen, door het bos, naar de markt geweest in Den Burg, Galloways bekeken, achter een haas aangerend, Tisha gedouched omdat ze vergeten was over de sloot heen te springen, uitgeslapen, vuurtje gestookt, geknabbeld, films gekeken, boekje gelezen, gepuzzeld en geknuffeld. Dus weer heerlijk genieten.
Op vrijdagmorgen nog een laatste strandwandeling gemaakt en daarna weer op huis aan.  
 

En foto’s? Meer dan genoeg.