2011

15 december 2011
 

En we zijn weer twee weken verder. De eerste knallen beginnen te komen en daarom gaan Tisha en ik zaterdag naar de Lawaaitraining. Zinvol en hopelijk krijg ik goede tips om met haar angst om te gaan. Simpele knallen gaan nog wel, maar die vuurpijlen die ook nog knetteren…..We gaan kijken of de Thundershirt werkt. Die krijgt ze aan, werkt het niet, dan heeft ze het in ieders geval warm.
Op 6 december waren de examens voor de dames, maar het had de hele dag geregend. Het veld was een zwembad en het was behoorlijk koud. Toch maar gegaan met de meiden, maar achteraf gezien had ik Tisha beter thuis kunnen laten. Die wilde niet af, dus ik was blij dat ze eindelijk wilde gaan liggen. Begon er vuurwerk te knallen en ging ze weer zitten. Maar goed, ze bleef. Over de rest zeg ik maar niets….het staan tijdens het volgen lukte alleen maar omdat ze het gras te nat vond hahaha. Ook het apport, haar favo-onderdeel wilde ze niet meer doen. Dus helaas, maar wel een 10 voor geduld voor het vrouwtje hahaha. Kyara ging gelukkig beter, maar was ook ‘not amused’ door het zompige gras. Af was slechts met moeite mogelijk. Maar goed, wel geslaagd en weer lol gehad en daar gaat het natuurlijk om. Komend voorjaar een nieuwe poging en dan gaan we het gewoon weer landelijk proberen. Je weet maar nooit.

De eerste winterse buien zijn geweest, zou het dan toch eindelijk? Mag van mij hoor, ik hou wel van sneeuw. Dus laat maar komen! Ben benieuwd hoe het dan gaat met de pups, gelukkig heb ik allemaal wat grotere honden, die komen waarschijnlijk wel boven de sneeuw uit hahaha.

Met een andere instructeur nog gesproken over het belang van slagen op een examen. Bij pups- en EG-honden, moet je vooral kijken naar wat er is bereikt en telt wel degelijk de resultaten in de lessen mee. 50-50. Als iemand keihard heeft gewerkt aan zichzelf en met de hond, dan verdient hij of zij te slagen. Een examen is een momentopname, en als deze dan verknalt wordt door zenuwen, slecht weer, worst op het veld of knallend vuurwerk, dan heb je overleg met de instructeur en bepaal je samen de resultaten. Heel integer. Ik weet dat er bij andere hondenscholen anders gedacht wordt, maar wat voor zin heeft het om mensen hun moed/plezier te ontnemen door zo’n stom papiertje op het verkeerde moment. Die glimlach en het trots zijn op zichzelf is honderd keer meer waard.
Tja… en als cursisten niet hun best doen tijdens de lessen, dan slagen ze niet ook al hebben ze een goed moment op zo’n dag hahaha. Zo zijn we dan ook wel weer. En Oja…. hoe hoger je de ladder opklimt, hoe minder er rekening wordt gehouden met het gedrag tijdens de lessen…..Niet meer dan logisch. Tisha en ik hadden echt gewoon pech….De punten die we scoorden waren volgens mij meer om wat op papier te zetten, stond vast leuker als alleen maar nullen.

27 november

En alweer een weekje verder, de tijd vliegt. Afgelopen dinsdag ging de training voor de dames niet door vanwege de mist. Er lag een aantal dagen een complete deken van mist over het land. Vorige week zaterdag weer een cursusdag, dus honden leren beoordelen. Ik vind het maar lastig, maar ook een uitdaging. Zondags weer de training en de behendigheid. Toch nog maar een rondje bos gedaan voor de meiden.
Vrijdag ook nog lekker anderhalf uur gewandeld in het bos. Was weer genieten en dat vonden de dames ook. Het rook naar herfst en de blaadjes vielen volop van de bomen en ritselden onder mijn voeten. Tisha schoot nog een paar keer op een spoor, maar was snel weer terug. Dit keer maar eens een correctie gegeven, kon haar daarna wel wat gemakkelijker terugroepen. Ze mag niet achter de reeën aan, Kyara doet het gelukkig niet zo vaak meer en dat loopt wel zo fijn.
Zaterdag naar de Winner geweest met een vriendin. We hebben ons wel weer vermaakt, honden gevoeld (bedankt baasjes dat het mocht) en wat leuke inkopen gedaan. Onder andere een ding voor aan de fiets, deze maar even installeren en dan kijken of het werkt. Nog even gesproken met een aantal keurmeesters en toen was de dag alweer om. Lekker vroeg naar bed, want mijn ogen vielen gewoon dicht (half 10 op zaterdagavond).
Zondag weer de training, helaas kwamen er maar 2 opdagen, wel een beetje jammer. Daarna nog behendigheid, alleen sloeg het weer om. Het begon steeds harder te waaien en vervolgens ook nog te regenen. Tisha had het al snel bekeken. Regen vindt ze driemaal niks en snauwende honden ook niet, dus toen ik haar vroeg mee te gaan naar het parcour keek ze me eens even aan. Nou ja, wil je dan liever naar de auto? Ze draaide zich om en liep regelrecht naar de auto hahaha. Dus maar doorgegaan met Kyara, die er wel zin in had. Het was een makkelijk parcour, vooral op snelheid en dat vindt ze leuk. Maar op een gegeven moment vond ze toch dat het te hard regende, dus bleef ze in de tunnel wachten tot het droog was 😉 Uiteindelijk de les maar afgebroken, honden in de auto en de spullen opgeruimd. Het veld werd te glad en de instructeurs te nat en koud. Dus helaas laatste groep. Nog even een stukje gewandeld met Storme en Finny en daarna lekker naar huis achter de warme chocomelk. Ik dan, de honden mochten onder een dekentje weer opwarmen.
‘sAvonds nog gekookt voor een vriendin, wat spullen klaargezet voor de Hondenvriend en nu maar eens gaan slapen. Morgen weer vroeg dag.

20 november

 En zomaar alweer een paar weken geleden die fijne vakantie. Nou weer hard aan het werk. Maar eens kijken wat de reorganisatie mij brengt, vooral naar de uitdagingen kijken en niet naar de mindere dingen.

De eerste dagen hadden de dames de Wadden nog in de benen zitten. De zondagtraining ging niet ideaal, vooral Tisha had het snel bekeken. Een mede-instructeur zat lekker in het zonnetje te kijken en Tisha liep op haar af en ging gezellig bij haar op de picknicktafel liggen. De behendigheid hoefde van haar niet zo. Kyara ging goed, maar hield het op een gegeven moment ook voor gezien.

Vorig weekend gezellig met een vriendin en twee honden naar het bos geweest, met vier honden is het nog leuker lopen natuurlijk. Op zondag ook nog gauw maar even gegaan na de behendigheid, maar het liep al tegen de schemering en dan beginnen de reeën ook te wandelen, niet zo handig. De dames waren ook bijna niet te vinden in de bladeren, die kleurden net als hun mooi rood.

Dit weekend helaas niet zoveel tijd voor de meiden. Vrijdag mocht (moest) ik werken, leiderschapsdag. Gelukkig was de lezing van Ben Tiggelaar wel interessant. De workshops iets minder. ‘sAvonds uit eten met de vrijwilligers van de IJsselshow, lekker en gezellig. De mist op de terugreis was herkenbaar van vorig jaar en net als toen niet leuk, maar ik ben veilig thuis gekomen en daar gaat het om. De dames hadden een uitje met de uitlaatservice.

Zaterdag de cursus E&B. Echt interessant en een uitdaging omdat ik dat echt moet leren door ondervinden en dat is wel iets anders dan de boel maar gewoon in je hoofd stampen. Mijn hersens waren dan ook echt bezig en dat merkte ik ‘savonds echt wel. Wilde nog even bij familie op bezoek, maar de mist gooide roet in het eten. Maar gauw nog wat boodschappen gedaan, want de honden wilden ook graag eten deze week. Snap er niets van, lijkt wel of half Stadshagen tegenwoordig de boodschappen om vijf uur doet op zaterdag. Was gewoon druk.

Zondag weer training geven en behendigheid volgen. Ging best goed met beide dames. Kyara vloog er weer over heen en Tisha moest meer worden gepushed. Ach het moet ook een uitdaging zijn natuurlijk. Helaas gooide de mist weer roet in het eten, want door de dichtheid werd ik benauwd en koos ervoor om maar te stoppen. Finny nam het even van mij over en moest hard lopen voor Kyara. Ze kreeg zelfs Tisha mee, dus ongelooflijk knap.

De eerste knallen komen weer en dat is zo jammer. Tisha schrikt er elke keer van, maar herstelt zich nu nog redelijk snel. Ik probeer er niet op te reageren, maar dat is moeilijk. Wel typisch, Finny en ik hoorden de knallen vandaag tijdens de behendigheid, de andere cursisten niet. Maar wij hebben bange hondjes en zijn ons dus bewust van iets. Zij niet en zijn dus in staat deze te negeren of te accepteren als achtergrondgeluid. Met andere woorden Ben Tiggelaar heeft gelijk. 95% gaat automatisch en de rest is denkwerk. Als je er iets mee moet, dan ben je je ervan bewust, maar handelt vervolgens wel automatisch: negeren. Hoef je er niets mee, dan registreert je brein het ook niet.

4 november

Vandaag alweer de laatste dag. Dus alle spullen in de auto, vervolgens Tisha en Twister en daarna Kyara en nog wat zooi. Daarna voor de laatste keer de bezem door het huisje en oeps…bijna vergeten. De haard leeggehaald. We hebben nog maar een rondje over Texel heengereden, zijn nog een keerjte uitgestapt bij de vuurtoren om dat je daar zo makkelijk op het strand komt. Nog 1 keertje……

Daarna helaas… op weg naar de boot en op weg naar huis. Twister bedacht dat hij zich wel door een kiertje kon wurmen, dus die zat bijna bij mij op schoot tijdens het rijden. Kyara in de stress, want die accepteert geen kat in haar persoonlijke space. En dat bij 130 kilometer per uur. Dus kat in de kraag gegrepen en Kyara gesommeerd op haar plek te blijven zitten. De eerste de beste parkeerplaats gezocht en Twister weer in de bench gezet, dit keer aan een touwtje. Rond een uur of twee waren we weer veilig thuis en nog geen halfuur later was de auto leeg, de meeste spullen opgeruimd en de eerste wasmachine draaide.  

3 november
 

Weer de gebruikelijke ochtendwandeling gemaakt en daarna boodschappen gedaan en wat cadeautjes gekocht. Het was natuurlijk alweer bijna de laatste dag. Daarna zijn we naar het paviljoentje gereden in De Dennen en vervolgens gaan wandelen in het omliggend bos. We hebben ook de uitkijktoren beklommen. Naar boven ging wel, naar beneden was het erg steil. De dames aan het tuigje naar beneden geholpen, wel trots op mijn klimgeiten. We hebben ongeveer twee uurtjes rondgelopen en ook nog een uitstapje naar het strand gemaakt. Vervolgens nog even in het paviljoentje een patatje gegeten en de dames kregen een kauwstokje van de eigenaar omdat ze zo braaf waren.
‘sAvonds de eerste spullen ingepakt en de boel alvast een beetje schoongemaakt.

2 november

Omdat Kyara gisteren duidelijk teveel had gedaan, vandaag maar een beetje minder. Dus wel een lange ochtendwandeling gemaakt, van ongeveer een uurtje. Ze liep niet mank of stijf, maar ik wilde haar niet al teveel belasten. Daarna gewoon even gerommeld in het huisje, wel snel klaar met schoonmaken en daarna nog wat gelezen en gepuzzeld. ‘sMiddags de auto gepakt en een rondrit gemaakt over het eiland. We hebben de Texelroute gereden en daarmee zie je heel veel leuke plekjes op het eiland. Bij de vuurtoren zijn we maar weer uitgestapt en hebben daar een uurtje rondgelopen. Vervolgens weer in de auto retour naar het huisje. Open haard aangestoken en genoten van een hapje en een drankje. De meiden kregen Smuldier en een koehoefje.

1 november

Het ochtendrondje was wat langer dit keer, even een stukje extra bos meegenomen. Daarna thuis ontbeten en ik heb een mooie maar moelijke legpuzzel afgemaakt. ‘sMiddags richting de Jan Ayeslag gereden, maar ik nam een afslag te vroeg en kwam uit bij het paviljoentje. Ach maakt niet uit, dus maar de route door het bos genomen en daarna het natuurpad door de duinen genomen. Geen koeien tegengekomen, maar de honden moesten wel even aan het lijntje. Dat hoort nou eenmaal zo en om te zorgen dat er honden mogen blijven komen, hou ik me maar aan deze regels. Daarom nog even een uitstapje naar het strand gemaakt , zodat de dames hun poten nog even konden strekken. Bleek dat ik toch iets verder was afgedwaald als dat de bedoeling was. Moest echt een heel eind teruglopen. Uiteindelijk vonden we de afslag weer naar het paviljoentje en konden door het bos teruglopen. De honden, maar ook ik, hadden het wel gehad na die wandeling van ruim drie uur. De op en neer struinpaadjes hebben we op het eind maar overgeslagen. Neemt niet weg dat Kyara en Tisha op het strand nog behoorlijk hebben lopen rellen. Helaas kwam Kyara ‘savonds wel mank van de bank af. Ietsje teveel gedaan dus….

 31 oktober

De ochtendwandeling was niet zo lang, maar voldoende om de extra energie eruit te halen. Na het ontbijt met de dames in de auto gestapt en richting Den Burg gereden. Daar was het markt en het was redelijk druk, dus dat vergde wat inzicht om met de honden de andere honden veilig te passeren en ook nog wat van de omgeving te zien. Daar kwam ik ook de kennissen van de KC Zwolle tegen en Kyara en Waika maakten zeer luidruchtig even duidelijk dat ze elkaar kenden. Na een paar knaagbotten te hebben gehaald mochten de dames even wachten in de auto, zodat ik wat boodschappen kon halen. Vervolgens gelunched in de tuin, terwijl de dames heerlijk op een kussen in de tuin lagen vol in de zon. Volgens mij liep het tegen de 20 graden, want ik ben zelfs nog een beetje verkleurd.
‘sMiddags richting de Slufter gereden. Nou mogen honden daar niet komen, maar wel op het naastgelegen stuk, dus daar zijn we heen gegaan. De dijk overgeklommen met behulp van de trap en vervolgens struinen richting strand. Dat hebben we geweten, af en toe tot de enkels in het water, wat was ik blij met mijn nieuwe Mendles. Die hielden mijn voeten keurig droog. Daarna een heel eind over het strand gelopen, een halfuurtje stomweg op een duin gezeten en alleen maar gekeken naar de honden die aan het rondsnuffelen waren, de mensen die voorbij liepen en de zon die langzaam in de zee zakte met al zijn mooie kleuren.
Daarna weer terugstruinen….met de modder onder de schoenen stonden we weer bij de auto en dus in het donker naar huis. Even genieten van een wijntje bij de open haard en een goed boek.

30 oktober

 

Vandaag de wandeling door het bos gemaakt vlakbij het bungalowpark. Dit is een route van bijna 5 kilometer. Normaal gesproken lopen we dat wel in een uurtje, maar door het stijgen en dalen en natuurlijk om ons heen kijken, deden we er bijna anderhalf uur over. Daarna ontbeten en wat gepuzzeld. ‘sMiddags richting Cocksdorp gereden voor een wandeling door het duingebied daar en een rondje om de vuurtoren. Helaas mochten niet loslopen in het duingebied en had ik een verkeerde afslag genomen, waardoor we voornamelijk over het fietspad liepen. Was wel een mooie omgeving, maar die fietsers waren niet zo handig.
Dus maar snel teruggekeerd naar het strand, waar de meiden nog even de benen konden strekken. Ergens in de verte liep een stel met twee herders. Nou heb ik het niet zo op herders en ik had geen zin om de honden aan te lijnen, dus snel een omweg gemaakt. Bleek naderhand een stel kennissen te zijn van de KC Zwolle. Maar goed, na twee uur wandelen waren we weer terug bij de auto.

29 oktober

 

Vandaag bijtijds opgestaan, er was een volksverhuizing op gang. Even snel een rondje door het bos met de dames en daarna ontbijten. Me daarna verdiept in de wereld van bewegende honden (cursus E&B) en toen maar eens in de auto gestapt. Eerst even naar de VVV gegaan voor wat kaarten en dergelijke en daarna richting bos gereden (beetje omgereden). Op de Jan Ayeslag uitgestapt en maar een route gevolgd door het bos. We namen natuurlijk de smalle padjes die omhoog en omlaag gingen, dus nou voel ik mijn spieren best wel. Na ruim tweeënhalf uur waren we weer terug bij de auto. Onderweg nog even bij een kleine gelegenheid wat gegeten. Was een mooie ronde en uiteraard mooie foto’s gemaakt.
 

Vervolgens nog even naar Den Burg gereden om wat boodschapjes te halen, nou ja, ik was niet de enige blijkbaar. Dus maar even heel snel de winkel doorgerend. En ik weet het nu echt zeker: vrouwen parkeren beter…De honden liggen nou languit gestrekt op hun kussens, af en toe bewegen de pootjes en klinken er wat zachte blafjes: nagenieten….

 

 

 

 

 

28 oktober

De vakantie is begonnen. Rond 11 uur zijn we weggereden uit Zwolle richting de Koog op Texel. We arriveerden mooi op tijd voor de veerboot, hoefden maar 5 minuutjes te wachten. Vervolgens even de sleutels opgehaald en daarna richting het huisje. Honden naar binnen, kat naar binnen, spulletjes naar binnen, tassen uitpakken, karretje terugbrengen en toen was ik wel toe aan een kop thee met een overheerlijk stukje Hoornderring in de zon in de tuin.
De dames keken me echter verlangend aan: gaan we vrouwtje?? Dus hup de auto in en naar het strand. Daar was het nog redelijk druk, allemaal mensen (met name Duitsers) die blijkbaar nog een laatste keertje op het strand wilden wandelen. Dus uurtje gerend, gesnuffeld, schelpen gegeten, weggerend voor de zee, zeemeeuwen opgejaagd en toen maar weer terug naar het huisje. Open haard aangemaakt (dat knappen van het hout is best eng, vindt Tisha), wijntje getapt en kaasjes gegeten. Goed begin van de vakantie.

22 oktober

Zo en voor je het weet is het alweer eind oktober, de tijd gaat snel. Vandaag gestart met de cursus Exterieur en Beweging van de Raad van Beheer. Was best leerzaam, ben benieuwd of ik het ga brengen tot keurmeester. De oeken kosten wel handen vol met geld, maar eens kijken of ik het zaakje tweedehands kan krijgen.

De Wythmenerplas is voor open voor hondeneigenaren, dus daar ben ik al een paar keer geweest. Zo fijn om even dichtbij te kunnen lopen. Tegen schemer durf ik niet meer naar het bos, omdat de meiden achter de reeën aan gaan. Maar hier kunnen ze ook goed de poten strekken.

Vorige week een leuke les behendigheid gehad. Beide dames hadden er zin in, dus ik heb me een ongeluk gelopen. Maar eens kijken wat de dag van morgen brengt.

Nog een melding gedaan van een serie motorrijders in het bos. Het geluid viel weg door de crosswedstrijd aan de andere kant van de snelweg, dus ik schrok toen ze heel erg snel naderden. De honden liepen los. Gauw een stopsignaal gegeven naar de motorrijders, ze mogen daar gewoon niet rijden. Rijden overal waar ze niet mogen rijden.

Paardrijden was maar een kort lesje afgelopen maandag. We deden zitoefeningen, dus beugeltjes uit en in, molenwieken en teugeltjes los. Laat nu een van de paarden dat moment gebruiken om in paniek weg te rennen (kaboutertjes???) en rest ging gezellig mee natuurlijk. Drie ruiters op de grond: 1 naar het ziekenhuis, 1 met gekneusde ribben en eentje met hoofdpijn. Ik vond het ontzettend knap dat ik ben blijven zitten, want die van ging ook op de loop. Morgen maar es kijken hoe het gaat.

Morgen weer les geven, misschien bij mijn ouders langs, nog even puinruimen in huis en maandag de monteur maar opwachten. Hopelijk blijft het dan weer snel warm in huis.

5 oktober
 

Alweer een maand geleden dat ik een stukje heb geschreven, de tijd gaat zo snel. Vorige week was het zul mooi weer, ik kon nog gewoon in korte broek het bos in met de dames en dat hebben we natuurlijk ook gedaan. Genieten weer.
Afgelopen weekend was de IJsselshow en dat is ook leuk. Mooie demo’s, veel honden en twee dagen hard werken. Maar het resultaat mag er zijn. Trots op mijn ‘managers’ die mij met name op zondag veel werk uit handen namen. Goed gedaan Corine en Jelmer, jullie gaan het ongetwijfeld maken.

De dames kwamen natuurlijk wel iets tekort. Redelijk onverwacht moest ik vrijdag alsnog werken en dat betekende dat ik niet naar het bos kon en het was zulk mooi weer. De dames zijn gecompenseerd met knabbelgoed van de IJsselshow, hopelijk is het daarmee weer goedgemaakt.

Mijn voeten deden nog zeer, dus ik had bedacht dat ik maar een rondje moest fietsen met de dames. Helaas verstapte Kyara zich halverwege, waardoor ik alsnog een halfuur strompelend naar huis toe moest. Gelukkig strompelde Kyara met mij mee. Ze is nu zo goed als hersteld, dus gelukkig maar een verstapping en niets ernstigs.

Dinsdags naar de GG met beide dames. Tisha reageeerde goed op mijn gebaren, was alleen even niet de bedoeling. Dus wederom mijn fout en niet die van haar dat ze voortijdig mijn kant op rende. Kyara was heerlijk aan het stuiteren en trok haar eigen plan. Wel humor, maar niet de bedoeling.

Maar goed, ik ga gewoon lekker met mijn honden trainen, verder geen verwachtingen. Op hun niveau en voor wat ze willen. Ik ben wel klaar met de wedstrijden G&G. Nu de regels zijn aangescherpt, heb ik er steeds minder lol in en dat is niet de bedoeling. Mijn honden zijn niet te motiveren met balletjes enzo, wel met brokjes en enthousiast gedrag van mijn kant, dus dat red ik echt niet ;-). Dat is nou net niet meer toegestaan.
Ach als we maar lol hebben en nieuwe dingen leren……dan maakt de rest me niet zo uit.

 


11 september

Vandaag is het 10 jaar geleden dat iedereen een stukje onschuld verloor. Een aanslag regelrecht in een werkende wereld, waar jij en ik hadden kunnen werken. Dat maakt het dat het zo dichtbij komt, gewoon mensen in hun werkkloffie die aan het werk gingen en niet beter wisten dan dat ze ‘savonds weer thuis zouden zijn. Sindsdien is het er niet beter op geworden. Veiligheidsmaatregelen zijn er overal, meer en meer zinloze daden van geweld en nog erger, we kijken er niet meer zo van op. Net als met mijn werk, toen ik er net werkte, schokten bepaalde foto’s en verhalen me. Nu na zes jaar, kijk ik er zo anders tegenaan. Een manier om ermee om te gaan en er niet wakker van te liggen, blijkbaar. Maar toch, af en toe zou ik de daders wel eens willen spreken om te horen wat hun gedachte achter dit alles was en waarom ze op het idee kwamen om het te doen. Zelf denk ik dat het komt omdat het onderwijs in dergelijke landen te weinig gericht is op het echte leren, dus zelf lezen, zelf denken en discuseren met een ander. Zelf conclusies trekken en er een eigen mening op na houden. Misschien zijn er teveel volgers en te weinig denkers om de zaak in evenwicht te houden. Daar zouden we op moeten investeren….

Ondertussen gaat het met de dametjes prima. Gisteren in het zonnetje gelegen in de tuin, terwijl ik hard aan het werk was. Weer een struikelpunt opgelost, stevig gesnoeid, plantjes geplant en de zaak netjes aangeveegd. Dus container weer vol.
Daarna even naar het bos gegaan, lekker een uurtje wandelen met de honden, dat hadden ze wel weer verdiend. Wordt er altijd zo blij van om naar die kwispelende staarten te kijken. ‘s Avonds nog even buiten gezeten, met een boek, wat kaas (uiteraard) en een goed glas wijn. De vuurkorf mocht aan en ik zat heerlijk te genieten.
De onweersbui, tja daar heb ik niet zoveel van meegekregen. Dacht ik ga lekker in bed liggen met een wijntje en dan luisteren en kijken (met de gordijnen open) naar al die herrie. Was na 5 minuten geloof ik al vertrokken hahahaha.

Zondags rustig ontbeten en toen met de honden richting het Engelse Werk. Eerst even een lesje EG gegeven aan een groepje van 6 personen, wel zo gemakkelijk. Daarna de les behendigheid. Kyara had vleugeltjes en had er ook echt zin in, dus dat ging best heel goed. Alleen ze blijft echt eigenwijs op sommige punten. Ik kan er voor gaan staan, maar als zij bedenkt dat ze het linkergat in wil, dan wil en doet ze dat hahahaha. Of ik er nou voor ga staan of niet.
Tisha deed ook ontzettend goed haar best. Doordat ze langzamer gaat, kan ik haar beter sturen. Alleen hoog springen, vind ze driemaal niks. Denk dat ze al toe is aan de veteranenklasse, ze haakt op een gegeven moment gewoon af, wat ik ook doe. Ze stopt dan echt voor een sprongetje, denkt na en besluit of ze springt en de uitkomst is altijd een verrassing.
De dag maar afgemaakt met een goede boswandeling. Zo’n anderhalf uur vandaag. Leuke baasjes en hondenvriendjes ontmoet. Alleen jammer van de hertenpoep, dat leverde de dames een wasbeurt op. Nu zijn ze weer fris en fruitig en heerlijk zacht. Denk alleen dat ze nog een tijdje beledigd zullen blijven…..

6 september

Voor je het weet treedt de hefst weer binnen, de wind waait hard en de regen klettert tegen de ramen. De training maar even afgezegd vanavond. Geloof niet dat de dames ook maar iets willen doen. Wel jammer natuurlijk, want we zouden vanavond het nieuwe terrein inwijden.

Druk weekendje weer gehad. Vrijdag schuren, verfen en huis opruimen. Uiteraard nog een lange boswandeling gemaakt met de dames, even een andere route uitgeprobeerd. Helaas liep er een ree naast het pad, waardoor Kyara en Tisha op het spoor doken en Tisha na 20 minuutjes pas weer terug kwam. Helemaal afgepeigerd, dus maar maar even een grote plas opgezocht waar ze kon afkoelen. Leuk wel die mensen die even afstapten en nieuwsgierig waren naar Kyara, die heerlijk languit gestrekt lag uit te puffen in de schaduw.
Zaterdags wederom schuren, verfen en tuin opruimen. Vervolgens de hondjes in de auto gestopt en weer heerlijk gewandeldi hnet bos. Tisha bedacht zich ook vandaag geen moment en dook weer op een spoor. Na ongeveer 5 minuutjes kwam ze terug, want het was ook wel erg warm natuurlijk. Ze ging echt languit in een plas liggen, even bijkomen.
s’Avonds heerlijk gebarbequed met een vriendin, genoten van een goede nazomeravond. Lekker gekletst en teveel wijn gedronken, maar het leven was weer goed.
Zondag effe uitslapen, de eerste cursus was pas om kwart voor 11, wel eens lekker voor een keertje. Nog even behendigheid gedaan met de dames, vooruitsturen en nadenken = vragen om problemen. hahahaha.
Maar goed, ik had zo’n zin om nog een stukkie te lopen, dus de honden weer in de auto gedaan, Kyara heerlijk eigenwijs voorin, en een uurtje gewandeld in het Zwolse bos. Genieten weer, zo jammer voor al die hondjes hier in de buurt….

Pff en toen weer werken. Leuk aan de ene kant en aan de andere kant, altijd iets minder. Maar goed, het brengt geld in het laatje en dat is ook belangrijk. Nog 2 dagen om er weer iets fantastisch van te maken……..

En slecht nieuws!!!! Wie steekt er nou in hemelsnaam een kantine van een vrijwilligersorganisatie voor mensen met een beperking in brand??

 


28 augustus

Helaas de hele week werken, dus ook vrijdag de honden geknuffeld en richting werk vertrokken. Met een dikke gaap legden ze hun hoofd weer neer, alleen het staartje kwispelde nog even ter afscheid.
Maandagavond weer braaf paardgereden, dit keer op Target. Voor het eerst sinds tijden weer gegaloppeerd. Ik ga het echt weer durven, stapje voor stapje gaan we steeds verder.

Deze week maar een paar keer gefietst met de dames. Dinsdag mochten ze mee naar de training, het weer was redelijk goed, dus konden ze best even aan de boom. Daarna nog even een rondje door het park en toen zat de avond er al weer bijna op.
Gisteren weer even lekker naar het Zwolse bos geweest, maar nauwelijks voorkomen dat ik een hond overreed (stompzinnige baas) en de honden hebben de poten heerlijk kunnen strekken.

Vanmorgen vroeg opgestaan en met de honden een rondje gefietst. Die liggen nu dus voor pampus op de bank en in de mand. Ik ben even de stapels wasgoed aan het wegwerken. Het weer is voor de verandering weer regenachtig, dus mooi de gelegenheid om even wat extra te doen in huis. Als het maar een beetje droog is gaan we vanmiddag nog wel even een rondje Zwolse bos doen. Even de benen cq poten strekken. Gelukkig zijn we niet van suiker.

21 augustus

 

De tijd vliegt voorbij, nog even en de kerstboom staat weer in de kamer. Maar daarvoor is het echt nog veel te vroeg.

Vorige week weer heerlijk gewandeld in het Heerderbos. Vrijdags afscheid genomen van Kenzo, in ruil voor een paar zakken voer, niet nodig maar wel lief van de baasjes. Kenzo speelde zo heerlijk met de meiden.

Zaterdags ben ik naar Swifterbant gereden. Even een middagje kaartjes maken met mams in Swiftercity. De honden hadden ‘smorgens al lekker gewandeld, dus die waren al moe en konden daar languit op de bank van uitrusten. Zondags werd ik gebeld voor het puppy-examen, me even enorm gehaast, het examen op hoge snelheid afgenomen (allemaal geslaagd) en toen doorgereden naar Wapenveld voor een RR-wandeling. Het regenpak dat ik voor het examen al had aangetrokken kwam goed van pas, het bleef regenen…..

 

Afgelopen week weer productief geweest, moeizaam begin, maar goed je kunt niet alles hebben. Twee stappen vooruit, 1 stap achteruit. Gaat goedkomen, in ieders geval ga ik op de juiste gronden besluiten nemen.

Vrijdags met mams naar de knotsgekke kaartendagen geweest in Zwolle. Best gezellig, maar geen nieuwe dingen. Dus dat was een beetje jammer. Nog even de stad in geweest en daarna mams weer op de bus gezet. Vervolgens de honden nog even in de auto gestopt en richting bos gereden. Het was zulk lekker wandelweer.

Zaterdag was het weer een keertje tijd om de heg te knippen, moest al eerder, maar ik had er even geen zin in. De buurman zag me bezig met zo’n handschaar en leende mij de oplossing. Voor het eerst met de elektrische heggenschaar mijn heg gedaan. Was binnen een halfuurtje klaar. Moet eerlijk zeggen dat het met de hand mooier en egaler wordt, maar ach, het gemak dient de mens zullen we maar zeggen. Maar eens op zoek naar zo’n ding.

Ook zaterdag hebben we weer gewandeld, dit keer in gezelschap van Joy, die ik de helft van de weg mocht dragen. Die is nog zo jong, die kan echt geen anderhalf uur lopen. Met haar gewicht van nauwelijks twee kilo is het ook niet echt een opgave natuurlijk..

Vandaag ook nog een paar uur naar het bos geweest. De behendigheid werd niets, want toen regende het. Bovendien had mijn lijf een andere mening vandaag. Rennen en snelle wendingen zaten er echt niet in. Dus maar naar het bos gereden, ook vanwege de slechtweer voorspelling. Onweer en hagel. Het was smoorbenauwd in het bos, dus lekker ontspannen gelopen, ergens lekker gezeten en gelegen (hondjes dan), lekker gekletst met de mensen en heel veel foto’s genomen. Nu liggen de honden gezellig op de bank uit te rusten, nog even wachten totdat hun voer is ontdooid. En ikke geniet van mijn hapjes en een wijntje. Het leven is weer goed……

Meer foto’s in het fotoalbum.

 

 

11 augustus

Jammer van het slechte weer van de afgelopen dagen. Het maakt het wandelen er niet leuker op. Het is wel een uitdaging om met drie honden te gaan wandelen, maar als ik na de eerste meters alles in het gareel heb (lees volgorde), dan gaat het best wel goed. Morgen wordt Kenzo weer opgehaald en krijgen mijn meisjes weer alle aandacht.

Afgelopen weekend zijn we afgereisd richting Venlo. Een nieuwe TomTom leidde mij ongeveer naar de goede lokatie, maar daarna moest ik toch vertrouwen op mijn eigen IkkieIkkie. Maar het werkte en nadat mijn auto zich weer had gedragen als een fourwheeldrive (dijkje was wederom erg schuin, dus beetje tegenhangen), vonden we een mooi kampeerplekje. Iris, Nick, Mireille en Roy waren er al met hun honden. Die eerst maar eens geknuffeld, want dat is altijd een beetje lastig als mijn meiden erbij zijn. Daarna de tenten opgezet, was gelukkig nog al snel te doen.
Daarna de honden even in de tent, want we mochten meedoen met de BBQ, wel een beetje korter als normaal, want het begon te regenen en ik vond het zo sneu voor de hondjes, die alleen lagen in de tent. Helaas was het luchtbed lek, dus mijn nacht was iets minder aangenaam. Maar in ieders geval heb ik ruimte genoeg voor drie RR’s in de tent, alleen wordt het dan tijd voor een driepersoon luchtbed hahaha. ik heb het in ieders geval niet koud gehad en dat is ook wat waard.

Zondags begon de coursing, na een bakkie koffie en een broodje en voor de honden een beetje Smuldier, wachten op de andere deelnemers, die langzamerhand kwamen binnendruppelen. Gelukkig zat er een heg tussen de tent en het parcours, waardoor de dames lekker relaxed bleven liggen. Zo trots op alledrie, want Kenzo was ook mee, die zich enorm goed wisten te gedragen, terwijl er toch heel wat opgefokte RR’s langs kwamen lopen. Sydney van Yvette ‘pastte’ op de hondjes als ik even weg moest (geen ruimte voor een binnentoilet) en Kenzo liet al die knuffels heerlijk over zich heenkomen.
Beide dames liepen de rondjes uit. Kyara op geestdrift (pakken, pakken, pakken), Tisha op pure wilskracht (waar is de rest, waar is de rest, waar is de rest). Het tweede rondje echter zag Tisha echt de haas en rende zich de benen uit het lijf. Vrouwtje was echt vergeten. Mooi om te zien. Zo trots op ze.

Tijden:
Tisha: 1e ronde 40.71 / 2e ronde 38.14
Kyara: 1e ronde 31.84 / 2e ronde 32.17

De snelste ronde was van Cooper, een zeer fanatieke RR-reu, die in de 27 seconden liep. De greyhound liep in de 25, dus zo slecht doen onze hondjes het niet. Maar nog mooier om te zien, die geestdrift en lol die zich bij heel veel honden toont, ook een beagle die al joelend het ‘konijn’ volgde.

Nog mooier: het weer, die zich eindelijk van de goede kant liet zien en wel dusdanig dat ik een parasolletje op moest zetten voor de dames.
 


5 augustus

De vakantie is over en al weer hard aan het werk. Gelukkig is het ‘rustig’ omdat iedereen met vakantie is, dus maar even wat achterstanden inhalen. Een oud-archief klaargemaakt voor overdracht en heel veel stukken op nummervolgorde neergelegd. Kloteklus, maar met een lach op je gezicht valt alles mee.
De tuin is weer opgeruimd, het voortuintje is af. Dus dat is weer meegenomen. Ondertussen genieten van de dvd’s van het Kleine huis op de prairy. Simpel, maar leuk.
Ben zo blij met Kyara, ze is echt helemaal terug. Tisha doet het ook ontzettend goed, wel vandaag even opnieuw laten testen op haar schildklierwaarden. Ben niet tevreden over haar gewicht, dus even checken of ze niet teveel kattebrokjes jat :-)

Sinds anderhalve week een loge in huis. Kenzo een volwassen RR-reu van 3 jaar oud. Leuke hond. Moest wel eerst even leren niet al te hard te trekken aan de lijn, maar het gaat nu prima. Hij begint eindelijk een beetje los te komen, en daagt nu de dames uit tot spelen. Is echt leuk om ze alledrie te zien rennen door het bos. Tisha kan niet zo hard, dus die maakt allerlei schijnbewegingen en is veel sneller in haar wendingen. Maar Kenzo leert en binnen de kortste keren heeft hij haar klem en dan laat ze uitgebreid haar oren wassen.

Met Kyara kan hij echte stoeipartijen aan. Die laat zich echt niet het kaas van het brood eten. Kan nu zien dat ze met Tisha nog voorzichtig doet, met Kenzo laat ze zich echt gaan. Mooi om te zien. En ongelooflijk stoer hoor, om te lopen met drie grote honden, Kenzo is ruim 70 cm. En geen eentje die trekt, ze lopen gewoon keurig naast me met slappe lijntjes.

Afgelopen zondag zijn we naar de behendigheid geweest met z’n drieën. Kenzo heeft wat sprongetjes gemaakt en heeft de tunnel ontdekt en terwijl hij aan het monument zat (die zullen we missen op het nieuwe terrein), joelde hij de hele boel als een echte RR bij elkaar. De dames deden het weer goed en niet alleen voor mij. Leuk weer om te doen!

Morgen richting Venlo, kamperen met drie honden in een tent hahaha. Hoop dat de pin Kenzo houdt, want ik heb geen zin om de bench mee te nemen. Leuk vrienden ontmoeten en lekker kletsen. Zondag coursen met Tisha en Kyara. Hopelijk rennen ze nu wel het rondje uit. Maar anders hebben we vast plezier gehad.


17 juli

Lekker vakantie vieren, helaas gaat het kamperen niet door komende week. Het weer is gewoon niet goed en ik heb geen zin om met twee honden in een tent opgesloten te zitten. Door de regen wordt alles zo klam en vochtig. Komt vast nog een mooie nazomer om te kamperen en nieuwe buurten te ontdekken. Vorige week de tent voor het huis opgezet en het was relatief eenvoudig om hem in mijn eentje op te zetten, viel me reuze mee. Ook behoorlijk wat ruimte erin. Gisteren nog een elektrische koelbox gekocht en vandaag van vrienden een mat gekregen voor in de voortent. Nou nog een keer zo’n canvaskastje en het wordt nog wel wat. De kledinghaken van mijn moeder heb ik helaas niet zoveel aan, want ik heb natuurlijk aan de binnenkant geen buizen hahaha. Toch maar een keertje bij hun op zolder rondneuzen wat ze nog hebben liggen aan kampeerartikelen.

Gelukkig kon mijn auto alsnog worden gerepareerd voor een tientje. De koppelingskabel is aangespannen en nou schakelt het ding weer als voorheen. Kan ik even wat langer doorsparen voor een andere, wordt wel weer een bestelautootje, want die vind ik toch het meest praktisch.

Gisteren mijn verjaardagsfeestje gevierd. Weer leuke mensen over de vloer gehad. Ondertussen ook nog voor een pupje gezorgd van 13 weken. Ging goed met de dames. Kyara was weer eens ontzettend duidelijk en Tisha kon zo hard grommen, maar was nog niet geloofwaardig genoeg. Hoog en droog lagen de dames op de bank, want daar kon de innieminniepup dus niet bij. Ze kropen dus tussen de visite op de bank, want helaas kon ik geen tuinfeestje geven. De lampionen en de gekleurde lampjes blijven maar even in de doos tot volgend jaar. Joy is weer terug naar haar vrouwtje en kan bijkomen van haar logeerpartijtje. Ze liep zo parmantig mee in het bos, nog geen 15 cm hoog en 2,3 kilo zwaar hahaha.

Komende week mijn huis maar eens goed opruimen, de kozijnen op de slaapkamer verven, de hoes voor Joeri afmaken, de nieuwe vitrage voor boven afmaken, gordijnenstof uitzoeken voor de slaapkamer en een behangetje?? Ik heb geloof ik nog wel drie weken nodig, want uiteraard moet ik tussendoor ook nog even goede wandelingen maken met de dames. Helemaal leuk.

Vandaag weer een keertje behendigheid gedaan, Kyara was weer heerlijk aan het stuiteren en Tisha vond het allemaal ook weer geweldig. Nog even gerend met Kira en Storm bij het kanaal en daarna lekker bijkomen op de bank. Het bos is even niet gelukt vandaag, morgen beter.

3 juli

 

Afgelopen donderdag naar Amsterdam afgereisd voor het examen KK2. Met ruim een uur reistijd extra dacht ik echt dat ik wel op tijd zou zijn. Helaas……het ritje van een uurtje en 20 minuten, duurde uiteindelijk bijna vier uur. Het was wel even zoeken en even wennen die trambanen, die hebben we in Zwolle echt niet.
Gelukkig was de Raad van Beheer coulant en mocht ik alsnog examen doen. Naar mijn idee ging het helemaal niet zo goed, maar het was natuurlijk even afwachten. Toen moest ik weer terug komen op de snelweg. Dacht dat ik de juiste afslag had, maar die bleek afgesloten door wegwerkzaamheden. Ging dwars door het centrum van de stad heen, trots op mezelf dat ik daar gewoon doorheen reed. Uiteindelijk de snelweg weer terug gevonden, zou handig zijn als ze wat meer bordjes neer zouden zetten of rekenen ze er gewoon op dat iedereen een navigatie in zijn auto heeft??

Eventjes naar Amsterdam Arena gereden, voor de tentenwinkel. Helaas hadden ze mijn tent niet opgezet staan, maar ik heb hem toch maar meegenomen. Hopelijk meer ruimte om overdekt te gaan zitten, als het nodig is.
Mijn auto stond geparkeerd in één van de parkeergarages en ik wilde naar de uitgang rijden, althans dat dacht ik. Deze was echter afgesloten en toen moest ik achteruit. Mijn versnelling knarste en gromde, maar geen achteruit. Dus voorzichtig tussen twee auto’s door gemanoevreerd en richting huis gegaan. Helaas kwam ik weer files tegen, dus zoveel mogelijk in zijn twee opgetrokken. Is niet goed, maar wilde de eerste versnelling even beschermen.
Ben gewoon thuis gekomen, heb de auto geparkeerd een broerlief gebeld.

Vandaag de auto leeggetrokken, dus alle spullen eruit, de bench er weer uit geschroefd en marktplaats afgezocht. Ik heb gewoon een andere auto nodig. Versnellingsbakje is niet zo goedkoop en de uitlaat maakt ook meer lawaai dan noodzakelijk, dus de keuze is gemakkelijk. Nou even al mijn centje weer bij elkaar schrapen en vrijdag maar op zoek naar een ander tuutje. Hopelijk heb ik daar meer geluk mee. Wordt wel weer een bestelautootje, want die bevalt me heel erg goed.

En gisteren: de postbode kwam weer langs. Ik ben geslaagd voor KK2!!!! Wel met de hakken over de sloot, maar goed is goed genoeg. Op naar de E&B.

En niet onbelangrijk: de cursisten van vorige week en deze wijk zijn allemaal geslaagd voor hun EG! Weer trots op hun en op mezelf. De cursussen zijn overvol, misschien luisteren ze toch stiekum naar CM -> beweging en een cursus.
 


24 juni

En weer een paar weken voorbij, het gaat hard dit jaar. Kyara is er weer helemaal bovenop. Raast door de bossen met Tisha op haar hielen. Is verzot op het zoekspelletje (brokjes in de blaadjes), draaft rustig een halfuurtje naast de fiets en legt zo lief haar kop op mijn schouder.
Tisha is energiek en dendert vrolijk achter Kyara aan door het bos. Daagt haar regelmatig uit om te spelen en gaat dan als een idioot rondjes om ons heen rennen. Helemaal leuk.

Mijn energie begint zich langzamerhand weer op te laden, vooral nu de vakantie in zicht is. Ik heb er zin in. Ben al wandelingen aan het opzoeken, nieuwe gebieden die we kunnen ontdekken. Misschien nieuwe kennissen op doen, je weet maar nooit.

Volgende week eerst het examen KK2. Gezien de situatie had ik het beter in september kunnen doen, het kost me moeite om me hierop te concentreren naast al het gedoe. Even kijken of ik nog een bezoekje in Amsterdam kan afleggen bij die grote tentenzaak. Ben er dan toch.

 

11 juni

Wat ben ik blij, ik haal zoveel energie uit de honden.Ik moest wel een beetje lachen toen mijn nieuwe coach op het werk zei dat ik minimaal een halfuur per dag moest gaan wandelen. Nou ja, zei ik, dat doe ik al, iedere dag! Het loopt daar niet zo lekker, drie banen tegelijk gaat een keertje zijn tol eisen. Maar zomaar opgeven, dacht het niet!

Kyara heeft mijn geestdrift overgenomen. Ze is zo supergevoelig, dat ze mijn stemmingen ook overneemt. Maar de medicatie slaat eindelijk aan, ze heeft haar schijnzwangerschap overwonnen en dat is te zien. Nu ze weer hersteld, zie je haar gewoon veranderen. Ze rent weer als een bezettene door het bos, met Tisha op haar hielen. Ze geniet weer en houdt de wandeling gemakkelijk vol. Het is een plezier om met haar te wandelen, af en toe tikt ze even met haar neus tegen mijn hand: leuk he vrouwtje! Dus we gaan de afstanden weer opvoeren. Tisha valt de nodige kilo’s af en vindt haar energie terug, Kyara vindt het leven weer leuk. Even twijfel ik nog, maar ik denk dat we nog een bezoekje gaan brengen aan de osteophaat, je weet maar nooit. En misschien een leuk huisje in de zomervakantie, of anders een tentje. We gaan het beleven.

Ik droom nog steeds van een leuke betaalbare caravan. Is echt gemakkelijker, denk ik, vooral met mijn rug.
Nu de dames klaar maken voor de coursing in augustus, moet echt gaan lukken. Alleen heb ik dan ook een logeetje, wel nog even bedenken wat ik daarvoor moet vragen. Is voor mij vooral bedoeld om een goed huis te bieden aan een RR en om alvast te wennen aan een derde RR.
 


5 juni

Mijn armen worden steeds bruiner, de zon schijnt weer heerlijk. De tuin even onderhanden genomen, was weer hard nodig, maar het wordt wel wat. Hopelijk gaan de plantjes ook nog groeien.
Vandaag hebben de dames en ik examen gedaan voor GG1. Kyara was vanmorgen al niet zo op dreef, kon moeizaam op gang komen. De regen die tegen de ramen sloeg, vergezeld van wat hemels gedonder, zal niet hebben geholpen.
Toch maar afgereisd richting Hoogeveen, met de temperatuur was het prima te doen.
Even ingelopen met Kyara en dat ging best goed, ze was lekker attent en volgde netjes. Helaas was de wachttijd wat opgelopen. Kiertje wilde niet meer lekker volgen, zelfs niet met een verleidelijk stukje worst voor haar neus. Een correctie in deze hielp ook niet. Toch het veld opgegaan, je weet maar nooit. Maar ik had het gevoel dat ik een blok hout met mij meenam. Ze deed het om mij terwille te zijn. Toen ze los moest volgen, bleef ze gewoon staan: vrouwtje toe nou, ik voel me echt niet lekker….ze had olifantoortjes en dat zei me genoeg. Stoppen!
Dus Kiertje maar terug in de auto gedaan en zelf even opgevangen door 1 van de instructeurs, de warmte en het ontdaan zijn om Kyara maakte me een beetje van slag.

Vervolgens Tisha, mijn vrolijke noot. Helaas was de temperatuur omgeslagen van aangenaam, naar vochtig warm. Ze hijgde al enorm na een beetje volgen. Ze volgde dan ook op afstand en snel afgeleid. Wel verbaasde ze de instructeur om af te gaan tijdens het volgen, hadden we natuurlijk goed op geoefend. De rest van de oefeningen deed ze op de RR-manier: he jij gooit dat apport weg, dan ga je hem ook maar zelf halen. Dat is haar favoriete onderdeel, wilde ze ook niet meer.
Maar goed, als ik dan erbij optel dat ze gewoon lekker ontspannen op het veld met al die andere honden lag. Op het examenveld lag te rollebollen in het gras. En dat iemand zei: ze liep moedig achter je aan, ook al vond ze de keurmeester eng, met zwaaiend staartje. Dan denk ik: ik heb mijn doel met Tisha bereikt, want meer wilde ik ook niet. Kyara voor het eggie en Tisha voor de sociale omgang.

Dus zonder diploma’s naar huis en dit was toch echt een keurmeester waarbij het wel mogelijk was. Het is nou eenmaal zo.
Wel kreeg ik een compliment omdat ik, in tegenstelling tot anderen, kies in het belang van mijn hond. Het was Kiertjes dag niet, dus breek ik een duurbetaald examen af, omdat het niet in haar belang is om door te gaan. Verder willen pushen zou betekenen dat ik haar vertrouwen zou beschamen en haar lol in de oefeningen zou verpesten. Dat heb ik eerder gedaan en doe dat echt niet weer. Volgende keer beter.

Erger vind ik het dat dit speciaal benoemd moet worden. Mensen breken geen examens af of wedstrijden. Het eigen belang gaat voor en dat mag echt nooit. Je doet het samen of je doet het niet. Als je hond niet goed loopt, omdat hij loopt te etterbakken, corrigeer je hem. Als je hond onzeker is, ga je door omdat je weet dat hij het kan en daarbij een stukje zekerheid kan winnen. Als je hond niet fit is, stop je gewoon. Klaar.
Dus enerzijds fijn dat ik een schouderklopje krijg, maar anderzijds zou het niet nodig moeten zijn om het te benadrukken. Het belang van de hond gaat altijd voor, vooral bij een spel of een sport. Dat is mijn mening.

In Zwolle nog even iemand afgezet en vervolgens doorgereden naar het uitrenveldje bij het kanaal. Heerlijk hoog gras, waar je je lekker in kan verstoppen en de honden naar je kan laten zoeken. Helaas vond ook 1 van de vissers het noodzakelijk zich te ontlasten. Tisha en Kyara hebben zich erin liggen wentelen. Daarna hebben ze als een idioot rondjes gerend door het hoge gras. Hijgend kwamen ze terug bij de auto om daar overgoten te worden met water, zo wilde ik ze echt niet meenemen. Stinkbeesten. Thuis even wachten in de gang, en daarna onder de douche. Pffff. Tisha moet je in bad tillen, gelukkig springt Kyara er zelf in. Ze ruiken nou heerlijk naar de babyshampoo. Ook ik ruik weer limoentjesfris. Vrees alleen dat ik de auto moet uitsoppen :-(

 


24 mei

Vanavond clubexamen GG1 gedaan met beide honden. De zit- en blijf wel een beetje op een aangepaste manier, omdat ik met twee honden tegelijk loop. Gelukkig wordt er op de club niet moeilijk gedaan, dus Tisha rechts en Kyara links. 1 commando voor beide honden en klaar. Helaas was het een beetje onrustig in het park, waardoor ze van schrik in de benen kwamen. Tisha sprong overeind en Kyara moest natuurlijk meedoen. Maar ach, ik weet dat ze het kunnen.

Daarna was Tisha aan de beurt. Aan haar humeur lag het niet, ze was heerlijk vrolijk. Maar goed, volgen is niet onze sterkste kant. Meelopen vind ze prima, maar volgen? Nee….dacht het niet. Het af tijdens het volgen zit er ook nog niet in.
Daarnaast heeft ze wat meer commando’s nodig dan normaal gesproken. Nog een beetje afgeleid denk ik. Maar wel heerlijk vrolijk en daar gaan we dan maar voor.

Nog even de examinator geholpen met schrijven en daarna was Kyara aan de beurt. Van te voren even ingelopen en daarna ging het eigenlijk best wel goed. Ze liep vrolijk mee tijdens het volgen en dat is al meer dan de vorige keren. Helaas gooide ik het blok een beetje verkeerd, waardoor ze niet meer terug sprong over de horde. Maar dat maakte ze meer dan goed tijdens het vlakapport. Ik stond namelijk met mijn rug naar de horde toe, dus op de terugweg naar Kiertje even de horde mee om vervolgens keurig netjes bij mij terug te komen. Wat een humor hahaha. Het afstandsappel moet nog wel wat beter, daar gaan we nog op oefenen.

Maar goed, ik probeer altijd boven de 200 punten te komen en daar zijn we in geslaagd. Nou ja Kyara en ik dan: 218,5 punt. Tisha had er 179. Ach…we hebben een leuke avond gehad.


22 mei

Vandaag was het de Dag van de Hond en daarvoor hebben we (de KC en ik) een leuke dag georganiseerd in het Engelse Werk te Zwolle. Ook meteen een afscheidsfeestje van het Engelse Werk, want we hebben eindelijk een eigen terrein. Yeahaa.
Tussen de plensbuien en in de stromende regen hebben we de tenten opgezet en de velden afgezet. Eén van de tenten met Mc-Gyver-tape in elkaar gezet, tja…je moet wat als het ding niet meer meewerkt. Dat heb ik wel geleerd van die man..je kunt heel veel met dat mooie grijze tape :-)

De dag werd geopend door twee teams tegen elkaar te laten lopen. Kiertje even laten inlopen en dat ging best heel goed, tot het moment supreme. Gooide iedere lat eraf en ging even uitgebreid de omgeving zitten te bekijken hahaha. Bohran heeft terecht gewonnen. Nog maar even dunnetjes overgedaan om te laten zien dat we het echt wel kunnen.

Vervolgens is de dag langzaam opgestart, mede door de regenbuien. Hadden we vorige week het park volzitten met allemaal mensen die wilden picknicken, nu was iedereen thuis maar aan tafel gaan zitten.
Tijdens het opbouwen de honden lekker laten rondrennen, konden ze mooi hun energie kwijt met elkaar. Tisha en Kyara waren de eersten die onder het tentzeil kwamen zitten toen de regen met bakken omlaag kwam, maar ze kwamen me al snel opzoeken, toen ik onder een andere tent zat te schuilen. Ook Marley heeft haar vrouwtje laten zien dat ze los best te vertrouwen is. Die heeft zich ook vermaakt. Gelukkig was het niet koud, dus in de regen een tent opzetten, was eigenlijk niet zo’n probleem. De benches waren voor niets meegenomen, de honden hebben gewoon in de auto gelegen, die mocht voor een keertje mee het park in. De bench voor het gemak even aan de zijkant van de auto gezet.

Langzamerhand kwamen er steeds meer honden en baasjes langs. Ook nog een verjaardagsfeestje met allemaal kinderen die graag met de honden een oefeningetje wilden doen. Tisha is groot, maar ze is zo ongelooflijk braaf bij kinderen. Ze liep in alle rust naast een jongetje dat nauwelijks hoger was dan zij, hij helemaal trots met de riem in zijn hand. En het meisje dat eerst niet durfde, hield uiteindelijk Tisha helemaal alleen vast en liep haar rondje. Ze liet zich uitgebreid knuffelen en omhelzen, geen probleem, ze vond alles prima. Uiteraard hielp het frolicje daar ook bij. Kyara hielp ook, maar met een handje aan de riem van de instructeur, ze is zo lomp sterk, dat ik dat veiligheidshalve echt wilde. Maar ze liet zich heerlijk aaien door de kinderen, zo leuk om te zien.

Ook waren er verschillende demonstraties op het gebied van Gehoorzaamheid, Jacht, Puppy en Behendigheid. Helaas heb ik dat allemaal niet kunnen zien, want ik was druk met de kinderen en de honden. Niet echt druk, maar wel succesvol. Hopelijk een positieve indruk achtergelaten van de KC Zwolle en een mooi afscheidsfeestje van het Engelse Werk.

Tisha heeft ook nog meegedaan met de Beste Combi. Er wilden graag kinderen meedoen, maar die hadden geen hond. Geen probleem, honden genoeg. Kyara vond ik daarvoor niet geschikt, omdat ze door haar schijnzwangerschap nogal narrig is. Maar Tisha is verwend en deed alles voor Pien. Leuk meisje hoor. Ook de andere leenhondjes deden het geweldig. Of zou daar de lange dag aan hebben geholpen ;-). Het jongetje dat won, was zo oprecht blij, het was ook een leuke combi. Een jochie met een kleine chihuahua, met zo’n duidelijke onderlinge band. De meisjes met hun junior handling deden het best leuk, maar dat was niet de bedoeling van de wedstrijd. Gewoon lekker bezig zijn met een hond, bij voorkeur je eigen natuurlijk. Het hoeft niet netjes, als je maar leuk met je hond omgaat en dat hebben we best gezien vandaag. En ik ben niet direct voor de Partij voor de Dieren, maar ze hebben een leuke voorzitter in Zwolle. Die kan fantastisch omgaan met kinderen, waardoor die zich allemaal even belangrijk voelden op dat moment. Wat wil je nog meer? Oja, een zonnetje die schijnt op dat moment.

Ja, ik heb echt genoten van deze dag. Volgend jaar op ons eigen terrein en dan een nog groter succes! Meer kinderen, meer volwassenen, nog meer honden. We gaan er echt iets groots van maken. Want zeg nou zelf, honden zijn leuk!

Nu nog even puinruimen in huis, die ziet eruit of er een storm heeft gewaaid, overal staat wat. De dames zijn uitgeteld en ik eigenlijk ook. Gelukkig ben ik morgen vrij………

 


15 mei

Nog steeds druk bezig met de Dag van de Hond. Het draaiboek is bijna klaar en de zakjes zijn gevuld. Langzamerhand wordt het ‘groot’. De persberichten zijn verschenen en de folders zijn verstuurd. Nu is het afwachten hoe het gaat lopen volgende week. Als het een succes is, doen we het ieder jaar opnieuw, maar dan hopelijk op ons nieuwe terrein.

Afgelopen woensdag hadden we een proefexamen in Hoogeveen. Uiteraard was ik te laat weg van het werk, waardoor ik me behoorlijk moest haasten, gelukkig werkten de hondjes mee. Kyara haalde op haar dooie gemakje de examens en Tisha komt in aanmerking voor een half diploma. Ach we zien het wel. Het zal wel weer een leuke dag worden.

Op zaterdag zijn we afgereisd naar Monster, zonder Tomtom nog een hele prestatie, maar ik heb het gevonden. We waaiden bijna uit ons jasje, maar de honden hebben weer heerlijk genoten. Tisha kreeg steeds meer moed, die houdt niet zo van die wilde spelletjes met heel veel honden. Kyara vond dat ze scheidsrechter moest spelen als het spel iets te wild werd.
Mooie honden, gezellige baasjes, leuke foto’s en een lekkere tosti aan het einde. Genieten met een hoofdletter.
Zonder hond had ik dat gewoonweg niet gedaan, wat een gemis.

foto’s

8 mei

En weer een weekje later. Druk bezig met de voorbereidingen voor de Dag van de Hond, komt best wel wat bij kijken. Dan helpt het warme weer niet mee. Ben benieuwd hoeveel mensen komen opdraven.
De honden hadden het warm vandaag, het was lastig om de oefeningen vol te houden. De honden gingen continue liggen en waren snel afgeleid. De lessen maar wat korter gedaan.
Daarna nog even behendigheid gedaan met de honden. Korte rondjes dit keer voor de dames, ze nog even ernstig toegesproken toen ze languit gestrekt lagen in de schaduw. Tja….dan zeggen ze nog zo dat honden het langer volhouden dan mensen, geloof ik echt niet. Ik loop twee rondjes en zij maar eentje :-) .
Het hondenblad is vandaag weer de deur uitgegaan naar de drukker. Hopelijk ziet alles er net zo uit, als dat ik heb bedacht. Maar dat zullen we morgen wel horen.

Het begint meer mensen op te vallen dat Tisha is afgevallen. Ze heeft ook meer energie gekregen. Kyara wisselt nog steeds. Echt wild spelen doet ze nog niet. Ze laat zich al wel weer uitdagen en rent achter ballen aan, maar toch is het nog niet helemaal in orde. Waarschijnlijk maak ik een extra afspraak met de osteopaat. Wist niet dat ik het ooit zou zeggen, maar dan moet het wel wat koeler worden. Bijna twee uur rijden in een snikhete auto is namelijk geen sinecure.


1 mei, de dag van de arbeid

De dag begon weer vroeg vanmorgen, maar dat is niet zo erg. Honden in de auto, tas erbij en op naar het Engelse Werk voor de trainingen. Tisha en Kyara in hun eigen tent, gezellig kijken, af en toe als voorbeeld dienend, hondjes corrigerend en rustig liggend in het zonnetje. Daarna nog een uurtje behendigheid en Tisha springt weer door de band, ze begrijpt het eindelijk.

Het gaat ook weer de goede kant op met Kyara, ze speelt weer met Tisha, doet weer lomp en onbenullig en rent weer achter de bal aan. Nog niet lang, maar ben nog even aan het dubben of dat de RR is of haar blessure. Ze krijgt in ieders geval weer meer energie en deed vandaag gezellig mee met de behendigheid.

We zijn er alleen niet in geslaagd om naar het bos te gaan dit weekend. Maar ik heb het goed gemaakt, met persoonlijke aandacht, balletje werpen, koekjes zoeken, spelletjes, lekker knuffelen op de bank en etc. Met het bezoek van gisteren waren ze gisteren in ieders geval wel munt en ons programma vandaag was ook weer vol genoeg.

De katten hebben helaas weer vlooien op gelopen en ik heb het vermoeden dat Twister een vlooienallergie heeft. Zat even te dubben toen het beter ging met zijn vachtje toen ze overstapten op ander voer. De dametjes zijn ondertusssen ook al 11 en 12 jaar, dus hoog tijd dat ze op het seniorenvoer overstappen. Ze doen het nog goed, zijn lekker actief en glimmen mooi. Ze slapen wel wat meer en eten wat minder, maar ach….dat mag ook wel gezien hun leeftijd. Twistertje maar even in de gaten houden.



15 april

Tisha vandaag gewogen: 35,3 kilo! Ze is dus nog steeds aan het afvallen, niet zoveel als ik had gewild, maar ze heeft ook wel erg veel voor aanrechttoerist gespeeld de afgelopen weken. Ik wil haar terug brengen naar de 32/33 kilo, denk dat ze dan goed op gewicht is, dus nog 2 maandjes te gaan. Ze is wel heerlijk enthousiast en actief, dat is dan wel een voordeel. Maar goed veel gaan bewegen de komende tijd. We zijn in ieders geval weer gestart met fietsen en langere afstanden lopen.

Kyara gaat steeds beter, maar haar uithoudingsvermogen is slecht. Zo halverwege de wandeling zie je gewoon dat ze er geen zin meer in heeft. Ik denk er sterk over om nogmaals naar de osteophaat te gaan, voor het geval dat. Kiertje wil wel, maar ze kan het ook weer niet, haar energie is zomaar op. Vorige week trouwens voor de eerste keer weer behendigheid gedaan met haar. Lekker rustig aan, dus lage sprongetjes en rechte stukjes. Geen lastige wendingen. Je kon zien dat ze er zin in had.

Vorige week en ook vandaag weer bezig geweest met de tuin. Er staat zo gigantisch veel onkruid en de heg is geëxpodeerd. Maar goed, iedere week een beetje en dan moet het goedkomen. Moet alleen nog een oplossing bedenken voor de heg. Kyara knalde er zo door heen vandaag. Voordeel was: die blaffende honden die graag uitvallen, waren van schrik helemaal stil….

9 april

Na een gezellig weekendje in Antwerpen, Tisha weer opgehaald. Gelukkig had Kyara mij niet gezien, zodat het niet nog pijnlijker werd. Anders had ik haar vast meegenomen. Kyara heeft geen verkeerd gedrag laten zien, dat kan eigenlijk ook niet. Ze doet het alleen als ik erbij ben, dus aan mij de schone taak om het op te lossen of ermee te leren leven.

Ondertussen wel heel erg blij dat ze hier weer allebei op de bank liggen. Een weekendje zonder deze twee is lang genoeg. Slaapt overigens wel een stuk rustiger, al heb ik die warme lijven wel gemist en wat te denken van een Donna die altijd boven mijn hoofd, al snorrend in slaap valt.

 

Zou vandaag gaan wandelen op de Roosendaalse hei. Dat is niet doorgegaan. In plaats daarvan ben ik naar het bos gegaan. Gisteren is het niet gelukt, vanwege een ongeluk op de A28, waarbij 2 rijstroken waren afgesloten. Geloof dat ik er ruim een half uur over heb gedaan om de rotonde Zuid te bereiken en daarna een kwartier om hem driekwart rond richting huis te rijden. Pffff….. als er echt wat gebeurd in Zwolle, loopt alles gigantisch vast. Rij ik echt de andere kant uit.

 

Ondertussen is mijn fietsendrager nog steeds niet verkocht. Die gaat weer marktplaats op, het goede seizoen komt er weer aan, dus je weet maar nooit. Er moet toch iemand zijn die hem wil hebben.

 

En dan….sta je even met de buurman te kletsen over zoiets alledaags als een schutting. Hij vertelt je van de schietpartij. Je gelooft hem wel, maar gaat toch even zelf de tv aanzetten. Loopt nog even terug, even praten, ook met die andere buurman, die ook verslagen is. De schietpartij is erg, maar nog erger: het stukje onschuld en veiligheid dat Nederland kent, is weer een stukje verminderd. Het gesprek is overigens goed, brengt ons dichterbij elkaar….

 

Maar toch sprakeloos…over iets waarvan ik had gehoopt dat het nooit in Nederland zou gebeuren. Een idioot die stomweg in het rond schiet en allerlei mensen mee de dood in sleurt. Gewoonweg sprakeloos….de zon scheen iets minder mooi vandaag.


27 maart…

Vandaag weer lekker getraind met Tisha. Kyara mocht ook 1 rondje over de hindernissen. Was recht toe recht aan, dus dat durfde ik wel aan. Heel langzamerhand gaat het beter met Kyara. Twee stappen vooruit en eentje achteruit. Als ze te wild doet, dan loopt ze weer wat erger mank, maar gelukkig kent ze hierin ook redelijk haar eigen grenzen. Maar ik zie echt verbetering. Tisha valt echt af, ze heeft hierdoor ook meer energie en wil dolgraag spelen. Kyara wil wel graag met haar meedoen, maar kan dat nog niet. Dus een boswandeling ziet er als volgt uit: Kyara loopt braaf naast me, snuffelt af en toe en kijkt naar Tisha die: op sporen duikt, dendert door de bossen heen, rollebolt in de hertenpoep en Kyara uitnodigt om te spelen en vervolgens maar achter de takken aan rent die ik weg gooi. Resultaat: 2 vermoeide hondjes. Dus resultaat bereikt maar nog niet helemaal zoals ik het wil zien.

Gisteren maar eens wat zooi weg gebracht naar de stort. En….weer wat mee terug genomen. Het was best druk, dus eventjes wachten voordat ik aan de beurt was. Had het al gelezen in de krant, de Rova deelde gratis compost voor de tuin uit. Dus de auto maar volgeladen met allemaal zakken compost. Vandaag al een deel gestort. De rest misschien deze week en anders volgende week ofzo. Het is langer licht ‘savonds, dus je weet maar nooit wanneer ik inspiratie heb voor wat lichamelijke werk.
Ben er wel blij mee, de tuin heeft wel een opkalefatertje nodig, dus alles is meegenomen.

En vandaag voor de laatste keer dit seizoen een bezoekje gebracht aan de Wythmenerplas. Ik snap het nog steeds niet. Honden zijn vanwege de resten die ze achterlaten alleen ‘swinters toegestaan, maar als ik vandaag eens in het rondkeek, bleek dat de echte beesten echt mensen waren. Hondenpoep is tenminste verdwenen na een paar regenbuien, maar die bierflesjes echt niet hoor. Maar goed, dat is mijn frustratie en ik begrijp weer eens waarom ik met name richting het Zwolse bos rij.

Maar we hebben weer heerlijk gewandeld vandaag en de dag afgesloten met een lekker glaasje wijn met een stukje brie op mijn terras. Genieten met een hoofdletter. Dat er maar veel warme avonden mogen komen.

Oja… ook de stamboom van de Pietermannen geupdated. Was wel een keertje tijd. Heb ondertussen bijna drieduizend namen verzameld in Aldfear. Ongelooflijk veel, vindt het nog steeds leuk.

18 maart, dag vol wetenswaardigheden

Afgelopen zondag lekker getraind met Tisha. Ze ging als een speer alle hindernissen over, moest er zowaar achter aan crossen. Keertje weer wat anders, als haar er bijna overheen trekken. Daar eindigde ze overigens wel mee, maar pas halverwege de les, dus er zit vooruitgang in.

Dinsdag met 2 honden naar de GG-training. Eerst Tisha en toen Kyara. Die liep nog wel mank, maar met een beetje aanpassing van mijn kant, was er wel een goede training mogelijk.

Vorige week vrijdag ben ik naar de osteopaat gereden met Kyara. Tisha mocht voor de gezelligheid ook mee, die heeft een uur in de auto lopen joelen. Er zijn weer een paar blokkades verholpen en 2 scheve wervels. Toch maar eens gaan bedenken of het zinvol is om verder te gaan onderzoeken. Ze loopt nog steeds mank en een wandeling van een half uur is wel genoeg voor haar. Toch vandaag maar een uurtje gaan wandelen in een gezappig tempo, want Tisha moet ook haar beweging hebben. Aan het einde was Kyara merkbaar vermoeid en volgde me op de voet.

Vanmorgen was de afspraak met de gedragstherapeute. Ik liep er tegenaan dat Kyara nog wel eens wil uitvallen naar andere honden. Sommige zijn voorspelbaar en sommige niet. Het varieert per dag en dat maakt het lastig. Volgens de GT is ze bijzonder gericht op mij en gevoelig voor mijn stemmingen. Als ik niet lekker in mijn vel zit, gaat zij het voor mij oplossen en dan richt ze zich op de dingen die voor haar te hanteren zijn, dus honden. Ze valt uit, maakt haar punt en dan is het voor haar ook klaar. Dus boel lawaai, maar geen gaatjes ofzo. Ze doet het met name met honden met een attitude, superonderdanige honden en fixerende honden. Zodra ik namelijk weer stevig in mijn schoenen sta, vertoont ze het gedrag minder.

Nadat ze een paar keer vanuit het niets is gepakt door herders, vloog ze uit op iedere hond die ze tegenkwam: aanval is de beste verdediging. Wat ze nu doet, is gewoon een restantje van dat gedrag. Ik maak mijn punt, scoor en die ander zit weer in zijn hoek.
Vind het fijn om te weten, dat ik niets trigger bij haar. Je gaat zo aan jezelf twijfelen, als je denkt alles goed te doen en je hond blijft toch het uitvalgedrag vertonen. Over de mogelijke oplossing ga ik even nadenken, maar klinkt me wel goed in de oren. Alleen Tisha hangt behoorlijk aan Kyara, dus daarom een overweging.

Ander probleem is, dat Kyara met volle kracht ergens op afgaat. Ze springt gewoonweg bij me vandaan om maar te bereiken wat ze wil doen. Of ik nou de riem vasthoudt of niet. Dit is de reden dat ik geen flexi meer gebruik tijdens de gewone wandelingen. Ze rukt me de armen uit mijn lijf. Tisha gaat haar dan vrolijk nadoen, dus sta ik met 70 kilo hond strak aan de lijn. De enige oplossing is dan maatje 39 tegen Kyara aan, zodat ze uit balans raakt. Tisha stopt als Kyara stopt.
Mij werd een gentle leader aangeraden, ben er geen voorstander van, maar zal het de voordeel van de twijfel geven. Als ik hiermee het gedrag van Kyara kan doorbreken, heb ik het er wel voor over.
Het is namelijk de belangrijkste reden, dat ik Kyara maar zelden mee geef aan iemand anders dan mezelf, buiten de HUS om.

Tisha vandaag gewogen bij de DA. Ze is 36.1 kilo. Dat betekent dat ze 1,7 kilo is afgevallen in een maand. Dat is mooi, mag niet te snel en ze doet het zo netjes. Kan merken dat ze al meer energie heeft.
Je ziet ook dat meer behoefte heeft aan beweging en uitdaging.

 


5 maart , gezellige zaterdag

De afgelopen weken heeft Kiertje vooral lijnrust gehad. Af en toe mocht ze even los van de lijn, zodat ze zich even kon uitleven. Ze is nu loops en heeft er ook nog zin in, dus ze mag echt niet meer los. Nog een weekje en dan is dat probleempje ook weer opgelost. Ik kan niet wachten tot we vrijdag naar Groningen afreizen en ze weer wordt behandeld. Af en toe bekruipt me het gevoel dat ze een beetje depressief wordt. Maar ze laat zich nog steeds uitdagen door Tisha om te spelen en ik denk dat als ik haar over de hindernissen heen jaag, ze het ook gewoon doet.

Tisha zie je toch echt veranderen in haar gedrag. Afgelopen dinsdag heb ik haar meegenomen naar de KK2, zodat ze haar daar ook nog een keertje konden zien. De docente vond dat ze was afgevallen en dat ze veel actiever is. Wat was ik blij met die constatering. Ze is inderdaad veranderd, gelukkig niet tot het niveau stuiterbal, maar wel weer het vrolijke hondje van vroeger.
Morgen maar eens kijken wat ze doet tijdens de behendigheid.

Nu nog even Twistertje in de gaten houden. Hij heeft allemaal korstjes onder zijn vacht. Hopelijk heeft hij dit niet overgehouden van een vlooienaanval. Ze hebben niets meer, maar hij blijft krabben. Maar even kijken naar een anti-jeuk-middel.

Vandaag samen met Cecile naar de MartiniDogShow geweest. De hondjes mochten thuis blijven, lekker languit gestrekt op de bank, met de belofte om wat lekkers voor ze mee te nemen.
Cecile heeft Dwerg- en Riesenschnauzers, en vandaag bracht ze haar dwergschnauzer Fleurtje uit. Ze had ook Mara meegenomen, een Rhodesian Ridgeback van een gezamenlijke kennis. Ik was gevraagd om mee te gaan als oppas en het eventueel uitbrengen van Mara. Uiteraard liep de planning in de soep, dus stond ik uiteindelijk in de ring met een hond die ik die dag had leren kennen. Nog snel even wat signaalcommando’s aangeleerd, zodat ik haar aandacht kon vangen en dat lukte aardig. Gedurende de dag met haar opgetrokken. Uiteindelijk konden we haar met een mooi rapport en een ZG weer afleveren bij haar baasje.
En helemaal blij, een mooi waxjas gekocht op de show. De winterjas van de Neckerman gaat weer terug. Hij is wel erg knalgroen, dat was ook niet de bedoeling.

 

 

20 februari 2011 Opnieuw een gewone zondagavond

Kyara loopt helaas nog steeds mank, maar de afspraak bij osteopaat is uitgesteld tot 11 maart. Helaas kon ik Kyara niet ergens anders zo snel plaatsen. Er schijnt echt een griepgolf te heersen. Maar goed, ze is nu loops en moet toch aan de lijn, misschien dat een beetje lijnrust helpt.
Tisha heb ik vanmiddag meegenomen naar de Wythmenerplas. Normaal doe ik dat niet op de zondag, vind ik het veel te druk voor mijn dames. Moet ik teveel opletten met de twee bengels. Maar Tisha alleen is prima te doen, wel lekker zo relaxt lopen. Ze heeft zich prima vermaakt met de andere honden en genoot van de prive-aandacht. Ik ook trouwens. Ze is toch veranderd, vrolijker en actiever geworden. Komende week komt de uitslag van de tweede test, dus nou hoop ik dat ze goed in de medicijnen zit. Ik heb haar nu ook op dieet gezet, dus hopelijk werpt dat zijn vruchten af.

Niet zoveel nieuws dit keer. Mijn auto is gelukkig door de APK, dus die kan weer een jaartje mee, rijdt nu op vier nieuwe bandjes. Dus moet lekker rijden, alleen die drempels blijven een drama.

Wel nog via via een bezoeker op mijn site gehad, die het allemaal niet begrijpt. Met blauwe hondjes mag je inderdaad niet fokken volgens de RRCN. Maar wel met dragers van het blauwe gen, mits ze gekoppeld worden aan een niet-drager. Verdiep je toch a.u.b. eerst eens in de genetica en in de reglementen, voordat je iedereeen daarmee lastig valt. En roep niet zomaar iets in de wilde weg, maar vraag gewoon. Mijn site doorgeven aan het RRCN en de Raad van Beheer mag hoor, zegt meer over jou dan over mij! Sorry, wilde even wat frustratie kwijt.
 

6 februari 2011 Gewoon een zondagavond

Vanmiddag de honden maar weer eens meegenomen naar het bos. Kyara loopt al eventjes mank, maar rust maakt het niet echt beter. Ze moet gewoon rennen uit alle kracht om haar energie kwijt te raken. Vond haar de laatste dagen niet zo vrolijk meer, de wandelingen waren kort en rustig. Dus weinig spelen en geen lange boswandelingen. Niet spelen met andere honden, dus ook geen uitlaatservice. En daar wordt ze een beetje depri van. Dus tussen 2 kwaden hopelijk maar de minst kwade gekozen en vanmiddag naar het bos gegaan. Gisteren hebben we al een rondje rond de plas gemaakt, waarbij ze eigenlijk alleen het eerste stuk rellen en daarna niet meer. Ze hebben genoten, Tisha miste haar grote zus natuurlijk ook bij het spelen, maar ze hebben beide weer heerlijke raceronden gerend op topsnelheid. De afspraak met de osteopaat staat, dus ik durfde het te wagen. Op de terugweg in de auto hoorde ik ze zachtjes ronken en ze liggen nu lekker te slapen.

Tisha stelde me vorige week voor een verrassing met de training. Ze sprong uit de auto en liep netjes mee richting de andere honden. Omdat ze meestal wel bij me blijft als ze zonder Kyara een grote groep ziet aankomen, maakte ik maar alvast los. Dan kan ze weg als ze dat wil. Maar ze rende er in hoog tempo op af en rende met de staart fier omhoog met de rest mee.
Daarna de training, ze ging snel zitten, volgde als een tierelier, vloog op het vak af en apporteerde zelfs de blokken van de andere honden. Ik heb haar meestal wel loslopen, maar moest haar nu aanlijnen.
En eigenlijk heeft zich dat doorgezet. Tot onze verrassing deed ze de ‘zit tijdens het volgen’ zo snel, dat hier en daar een mondje openviel. Ze is vrolijker, minder sloom, in voor een spelletje en zit me niet meer zo dom aan te kijken als ik haar iets vraag, wat ze allang kan. Wat zo’n schildklier kan aanrichten.

Ondertussen is ze zo op het oog ook afgevallen en wat energieker geworden. Even kijken hoe zich dat gaat ontwikkelen. Kyara is natuurlijk niet helemaal in haar goede doen en Tisha wordt wat pittiger. Goed opletten dat ze wel vriendjes blijven.
Mede door deze ontwikkeling heb ik gekozen om met Kyara naar een gedragstherapeut te gaan. De ene keer valt ze wel uit naar een andere hond en de andere keer niet. Honden met een dominante uitstraling zijn een probleem, maar ook honden die super onderdanig zijn. De hond die ze gisteren gewoon passeerde, kan nu reden zijn voor uitvallen. Juist die onvoorspelbaarheid maakt het zo lastig. Ik moet haar dus elke keer voor zijn en houd haar maak vaak kort, maar daarmee trigger ik haar ook weer.
Ik wil graag weten wat haar triggert en hoe ik het kan voorkomen. Het zal aan mij liggen en haar vervelende ontmoetingen met andere honden, maar ik wil het er wel graag uithebben. Tisha neemt namelijk haar gedrag over en dat is niet de bedoeling. Aangezien ik tijdens de ontmoetingen met Kyara bezig ben, kan ik geen aandacht besteden aan Tisha, waardoor die weer ondeugend is. Mijn wens is gewoon met ontspannen lijnen lopen en hondjes die op verzoek de andere hond negeren.
En dan is er nog die droom natuurlijk: een kennel starten, wat betekent dat hier volgend jaar een pup haar intrede doet.
Ik wil toch echt met alle drie tegelijk kunnen lopen, dus maar eens oplossingsgericht bezig zijn.

Dus naar de gedragstherapeut en dan zal ik wel horen wat ik allemaal fout doe. Want ik weet het heel goed, zeg het vaak genoeg tegen de cursisten: je hond kan het wel, nou jij nog!

28-01-2011 Veranderingen op komst?

 

Vanmorgen de slaapzak maar eens buiten gehangen, deze had iets te lang in de wasmachine gezeten en kon dus wel een fris luchtje gebruiken. Het vroor niet meer dacht ik, maar soms denk ik verkeerd en dat bleek heel goed uit het plankje dat op een gegeven moment op het wasrek lag :-)

Tisha is zo’n twee weken geleden getest op haar schildklierfunctie. Ik had al langer het vermoeden dat er iets niet goed was, ondanks de lijnpogingen viel ze maar nauwelijks af, ze heeft een slechte vacht en ze is gewoon een beetje futloos. Tel daarboven op dat ze na een uur stevig doorwandelen in de winterse lucht, na zo’n twintig minuten nog ligt te rillen in een goed verwarmde kamer. Zelfs het dekentje hielp niet.

De honden mochten mee naar KK2 om bekeken, bevoeld en betast te worden. Helemaal trots op hen, want ze lieten het keurig over zich heenkomen. Tijdens de les lagen ze languit gestrekt op het kleedje dat ik voor ze had meegenomen, met af en toe een lui oog open om te kijken wat het vrouwtje aan het uitspoken was.

Tijdens de lessen beoordelen we de honden puur als hond en niet rasgerelateerd. Kyara heeft weinig voorborst en is steil in devoorhand. Haar achterhand is beter gehoekt, maar toch steil en past daarom bij de voorhand. Ze loopt mooi in draf.
Tisha stelde ze voor een verrassing. Vanwege haar ridge en formaat heeft het geen zin om met haar te showen, dus een keuringsrapportje kan ik op mijn buik schrijven, laat staan haar kleurtje.
Maar haar meegenomen omdat onze instructrice een keurmeester is. Tisha is mooi gehoekt aan de achterzijde en heeft een betere voorhand dan Kyara. Ze staat ook veel mooier, maar dat had ik zelf al geconstateerd, wel weinig voorborst.
Alleen Tisha loopt niet mooi, ze plaatst haar achterpoten naast de voorpoten in draf. Haar lijfje is te kort.
Door de honden naast elkaar te zetten kon je dat pas goed zien. Alhoewel Tisha mooier gehoekt is, is Kyara beter in evenwicht. Altijd leuk om mensen op de verkeerde been neer te zetten, daarom had ik ze ook allebei meegenomen.

Die les hadden we het ook over de hormoonhuishouding van honden en kwam de schildklierhormoon aan bod. De instructrice gaf aan dat dat wel eens het probleem kon zijn van Tisha. De vrijdag erop naar de dierenarts en dinsdag kwam de uitslag. Tisha heeft een traag werkende schildklier. We gaan nu een maandje de medicijnen proberen om te kijken of het werkt.
Aangezien ik haar niet levenslang op chemische rotzooi wil hebben, gaan we na een drietal maanden (stabilisatietijd) over op homeopathische middelen.
Ondertussen is gebleken dat haar zusje ook een traag werkende schildklier heeft. Hopelijk vallen onze hondjes eindelijk af en zijn we van het gezeur af: “je hond is te dik!”

Graag zou ik Tisha wat pittiger zien. Misschien zie ik teveel, maar ik vind haar veel actiever reageren dan normaal gesproken. Ze is veel vrolijker, maar misschien verbeeld ik me dat, ik zit zelf ook wat beter in mijn vel en dat slaat natuurlijk onmiddelijk terug op de honden. Straks twee hyperhondjes aan de lijn, ben benieuwd hoe dat gaat en of ik dan terugverlang na een slome Tisha hahaha.

Vandaag maar een rondje gefietst met Tisha. Kyara loopt sinds anderhalve week mank en het gaat maar niet over. Ik heb geprobeerd om een afspraak te maken bij de osteopaat, misschien moet er weer iets worden rechtgezet.
Was wel grappig om te zien. Tisha dendert, in de wetenschap dat haar zus het wel oplost, altijd woest blaffend op honden af. Ze moest het nou alleen doen, dus verschuilen achter het vrouwtje :-). Wel een keertje makkelijk zo’n hond, die gewoon netjes bij je blijft in plaats van alles voor je te willen oplossen.

Liggen nou gezellig achter mij te ronken op de bank, heerlijk ontspannen…..

In memoriam, 2 RR”s die te vroeg zijn heengegaan…
Simba, slechts 2 jaar oud (kanker) en Dayo, slechts 4 jaar oud (DISH).
Ren maar over de groene velden aan de overzijde van de regenboogbrug en wacht daar op je baasjes die je hebben laten gaan, maar je eigenlijk niet kunnen missen…….Voor altijd een plekje in hun hart……..

 


Weinig nieuws deze week

Deze week niet zoveel nieuws te melden, behalve dat ik aardig wat kilometers heb gemaakt en dat ik komende week nog meer zal maken. Het is niet anders.
De hondjes hebben het prima naar hun zin, gelukkig hebben we het fietsen weer op kunnen pakken, omdat het ijs is gesmolten en niet meer onverwacht glad is. De katten lopen lekker buiten en doen het goed op hun leeftijd.

Vandaag even een rondje Wilsum gemaakt, had daar een huis te koop zien staan en wilde het even dichtbij zien. Nooit geweten dat er een compleet dorpje lag. Kon daardoor helaas het adres niet vinden, dus ga er van de week nog een keertje langs en dan het huisje echt bekijken, weet nu waar het ligt. Wil graag een grotere tuin en neig naar alles gelijk vloers, omdat mijn rug regelmatig steeds meer op begint te spelen. Trap lopen is dan lastig. We zien wel.

De dames zijn nu in training voor de wedstrijd voor 13 februari. Tisha gewoon wedstrijd en Kyara examen GG1. Kyara doet zit tijdens het volgen ondertussen wel, Tisha kijkt me aan alsof ik vis sta te verkopen :-)

Kijk ondertussen naar Mamma Mia, leuke musical! Geloof dat ik hem wel grijs ga draaien.

 


Kennelnaam en ‘nieuwe’ website

Mijn kennelnaam is er eindelijk doorheen. Dit is de derde keuze, maar niet minder weloverwogen. Het is lastig een naam te bedenken, die ook nog eens een band heeft met het Afrikaanse verleden van mijn honden. Uiteraard moet het ook nog wat betekenen. Lang leve het internet, met al zijn vertaalsites. Uiteindelijk is het Of Pambazuko geworden, wat ‘Ochtendgloren’ betekent, 1 van mijn favoriete onderdelen van de dag. Ik hou van het licht dat zachtjes over de horizon tevoorschijn komt om de dag weer over te nemen van de nacht. Zo’n bloedrode zon, die de hele wereld meeneemt in zijn gloed.
Zo in het voorjaar, wanneer de dagen weer wat langer worden en ik weer een rondje kan fietsen om de plas. Heerlijk wakker worden in het eerste morgenlicht.

En ook: iedere dag een nieuwe kans, of de kans om iets nieuws te starten. Ik weet niet of ik er daadwerkelijk aan toe kom om met mijn honden te gaan fokken. Tisha en Kyara worden geen stammoeder, om verschillende redenen. Tisha is een blauwe ridgeback, heeft geen goede ridge en is te klein. Daarnaast vind ik haar te angstig. Allemaal goede redenen om haar van de fok uit te sluiten. Daarnaast is ze gesteriliseerd, omdat haar gezondheid en temperament te lijden had onder de loopsheid en schijnzwangerschap.
Kyara heeft de benodigde u-tjes gehaald, maar uiteindelijk toch maar besloten om niet met haar te fokken. Ze heeft een paar zware rugblessures gehad en is daar met behulp van een ostheopaat goed van hersteld. Uit de HD-foto’s bleek overigens dat 1 van haar lendewervels was beschadigt, ik heb zo mijn vermoedens wanneer dat is gebeurd. Ze is nou weer vrolijk, lief, ondeugend en enthousiast, de Kyara van vroeger en ik zou dat niet graag nogmaals willen missen. Als je ziet hoe ze weer is opgeknapt na de behandeling, dan begrijp je ook mijn overweging om geen partner voor haar te zoeken. Ik weet niet wat die wervelbeschadiging doet en ze is mijn maatje. Ik wil haar niet voortijdig missen.

Een derde hond denk ik hard over, maar is een lastige keuze. Twee handen is twee honden. Drie wordt gewoon lastiger. Vooral met uitlaten, vakantie, op bezoek gaan etc etc. Dus ik wacht nog maar even, tot ik tegen de juiste combi aanloop. Dan is Kyara ook wat ouder en misschien wat beter te handelen. Lees: minder enthousiast, onbenullig en lomp.

De oude site zal worden uitgefaseerd, nog even uitzoeken hoe dat werkt. Gelukkig heeft mijn leverancier een goede en snelle helpdesk. Met een paar drukken op de knop had ik in ieders geval een nieuwe domeinnaam en is mijn website overgezet. Voor niets alles gisteravond overgezet. De techniek staat voor niets.

Nu komt het grote uitzoekwerk. Ik mag een nieuwe telefoon uitzoeken, want mijn abonnement is bijna afgelopen. Wordt een Iphone uiteraard, maar geen idee waar ik op moet letten. Gaan we beleven.

Oja, Stampertje en Jasmijn hebben oud en nieuw goed overleeft. Totaal niet onder de indruk van de knallen, vraag me of hoever konijnen daar over nadenken. Zaten om 12 uur gezellig te knabbelen aan het hooi. Jasmijn is weer helemaal terug gekleurd naar blauwgrijs, zoals ze hoort te zijn.